Page 298

کتاب القاضی ۲۸۹ جلد اول ایشان وبر پایداشت آنرا پدرایشان پس مرپادشا هر است که بدهد وظیفه پدرایشانرا برای پسران آنشخص توقراتی بگیری قال المیری اقول هذا مؤید لما هر عرف الحرمين ومصر والروم من جوز ليكون البقاء ابناء الميت لو کا صغارا علی وظایف آباء هم مطلقا من امامة وخطابة وغيرذلك عرفا مرضيا وقد افتى بجواز ذلك طایفه من اکابر الفضلاء الذين يعول على اقنا لقم قلت ومقتضا ، لتخصيص ذلك بالذكور دون الا ناث (ردالمحتار) گفته است علامه میری رحمة الله که من میگویم که این حکم استوار ومحکم میکرد اند مرا نچنریرا که عرف حرمين الشريفين زاد الله شرفها و مصر وروم است بغیر از منکر شدن منکر شونده و آن عرف ایشان باقی گذاشتن پسران مرده اگرچه خود باشند بر وظیفه پدراینان مطلق خواه ازوظیفه امامت باشد باز وظیفه خطبی وغیرآن مصورت سرزمین شریفی و عرف نیکو وپسندیده است تحقیقی فتوی کرد بر وابودن این دادن وظیفه مرد ه برای پسر او طائفه از ان بزرگان علمای صاحبان فضل که اعتماد کرد همیشود برفتوای ایشان ومن میگویم که خواهش این قول میری رحمہ اللہ خاص کردن این حکم است بمردان او لا دمرده نه بزنان او لا داو وانت خير بان الحكم يدور مع علته فان العلة هي احياء خلف للعلماء ومساعدتهم على تحصيل العلم ا تبيجا لمطريقة والده في الاشتغال العلم وذلك ظاهر اما اذ الم مجان واشتغل الهو و الحصب قامو الدنیا جاها منا خلا معطلة بالوطائف المذكورة أو بدعي فيها اهل العلم فري فلم بعضم بيا في ذلك شهر ورند لايحل لي ان منعوا حيا وظايف العلماء و تكو بل شقى من عجل عن العلم كما هو الواقع في ماننا (رد المحتار) وتو آگاه و خبر دار ہستی باینکه بدرستی حکم میکردد با علت خود یعنی در هر جائیکہ علت آن باشد انحکم در انجا میباشد و در هر جائیکہ علت آن نباشد آن حکم نیز نمیا شد پس بدرستیکہ علت، دلیل در دادن توانی حاصل علما برای پسران ایشان زنده داشتن بازماندگان عالمان است و مددگار بست بایشان بر کردن علم پس و قتیکه پیروی کند پسر طریقه پدر خود را در شغل کردن در حاصل کردن علم پس این دادن وظیفه پدر برای پسر او ظاهر است اما و قتیکہ ترک کند آن پیروی پدر را مشغول باشد بعبث بازی پا شغورایم