Page 73

جلد چهارم ۶۸ کتاب دعوی فائده دعوای گرو دهنده و تسلیم گروی را بر کر و گیرنده از من بقصد خریدن که بخود آنرا یا بنقدی درم مثلا اگر خوابش در رضای اوستا همچنین ذکر شده است در کتاب فصول عمادی ولو ادعی لراهن تسلیم الرهن علی المرتهن هل يصح ذكر الطحاوي رحمه الله ان مؤنة رد المرهون على الراهن فعلى هذا لو طالبه الراهن بالرد والتسليم لا تصح كذا في خزانة المفتين (عالمكير) اگر دعوی گرو گرو دهنده بر گرو گیرنده بپردان گروی را آیا صحیح میشود این دعوای اویانه ذکر کرده است امام طحاوی رح که بدستی مشقت سپردن گروی بر گرو دهنده است پس بنابر این روایت اگر طلب نمود گرو دهنده از گرو گیرنده سپردن آن گرویرا صحیح نمیشود این دعوای او همچنین ذکر شده است فائده دعوای مال را فروخت بخښنوی خواجه خود بعد از ان خواجه او دعوای آنمال را برای خود کرد در کتاب خزانة المفتين رجل باع عينا من الاعيان هو عبد يحضر مولاه تهران مولاه ادعى العين التي باعها العبد لنفسه فان كان العبد ما ذو ناله لا تصح دعوى المولى وان كان محجورا عليه تصح كذا في الظهيرية (عالمكيرى) مردی فروخت یک مال معین را از مالهای معینه و حال آنکه آن فروشنده غلام بود و بحضور خواجه خود فروخت بعد از ان خواجه او دعوی کرد آنمال را که فروخته بود غلام او از برای خود پس اگر اذن شده بود آنغلام را در سوداگری صحیح نمیشود دعوای خواجه او اگر اذن نشده بود صحیح میشود دعوای خواجه او همچنین فائده مالی را در دست کسی دعوی کرد که از فلان شخص خریده ام بدستعلی علیه غیر حق است ذکر شده است در كتاب ظهيرية رجلا دعى عينا في يد رجل فقال هو لي اشتريتة من فلان بكذا وفي يدك بغير حق فولج عليك تسليمه إلي قالوا لا تسمع هذه الدعوى لانه لم يذكر نقد الثمن (قاضیخان) مردی دعوی کرد مالی را که در دست مردی بود پس گفت آن مدعی که این مال از من است خریده بودم از فلان باینقدر درم و در دست تو بیغرحق است پس لازم است بر تو سپردن اینمال بمن گفته اند فقهاء ر اینکه شنیده نمیشود ایندعوی زیرا که بیان نکرده است مدعی نقد دادن بهاء را ومن اشترى شيئا في يد غيره قبل ان ينقد الثمن لا يكون له ان يا خذه من يصد