Page 666

جلد چهارم ۶۵۰ کتاب دعوی بر آمده بود انرا برای خود دعوی میکرد دیده شود اگر بر دارنده متاع مشهور بود بجر و خفق مانند انجا مه چنانچه بزاز بود یا صاحب جلهای ابریشمی بود پس انمتاع مرده ارند ه انراست و اگر مشهور بان نبود پس انمتاع مر صاحب خانه راست همچنین ذکر شده است د کتاب فتاوی و في نوادر ابن سماعتم رح عن ابى يوسف رحم لله رجل دخل في دار رجل فوجد معہ مال فقال رب الدار هذا مالى اخذته من منزلى قال ابو حنيفة رحم الله عليه القول قول رب الدار ولا يصدق الداخل في شيئ مما اخذ الاشيا به التي عليه ان كانت الثياب مما يلبش قال ابويوسف ان كان للداخل رجلا يعرف بصناعة شيئ من الاشياء باقى جالا نجل الزيت و دخل على رقبة فنون او من كان منبع البزور طبوا المكان فلامسوا فالقول قولا الدار كذا في المحيط (عالمكيرى) و در نوادر ابن سماعه روایت شده از امام ابو یوسف که مردی در سرای مردی در امد پس با او یافته شد مالی پس صاحب انسرای گفت که این مال منست گرفته انرا از خانه من گفت اماما عظم که در ایران صاحب ان سرای است وراستگو گردن نمیشود ان کر دیگہ درسرای درآمده در چیزی از چیزها کرد رجانه که در بر اوست اگر انجاه از ان قبیل باشد که انرا میپوشید گفت امام ابو یوسف که اگر در اینده السری مردی بود که مشهور بود به پیشه گری چیزی از چیز ها چنانچه بار کننده بود که روغن زیتون ا بار میکرد پس بر سرای در امد و برگردن و مشکی بود از روغن زیتون ا نمرد از ان قبيل بود که میفرون پنیر را و یا متاع در بازار ما گردش میکرد پس معتبر قول دست در اینگوی میکند صاحب سرایا را همین کر شده است در کتاب محیط حائط لاجلاله الانطاعية حقة في من شجرة في الجانب الأخر من النهم اشجار حيلان في ذلك التاكر وبدين الكريو النهر بو فا دعاه الكون الأشجان من الآخر وقال إنها من عر و استنجارى ومن عشاق نے اشجا فلا حبه الاشجان وان لم يعر لذلك ولا يعرف الهاغار من فلة الاشجان الامالك القنا يستحولا حدهما (خزانة المفتين ) ديوارى مر مردیرا بود و مراد بر در ختان در بارده جوی پس امین انار اند ختان بطرف دیگر جوی مرد دیگر سر را در انجا تاک انگور بود و درمیان ایک انگور و جوی را ہی بود پس دعوی کرد