Page 665

جلد چهارم کتاب دعوی مردی نمرد و ازوی وارث ماند یک شتر و یک گاو روتر که باند چیزی متاع پس دخترش گفت که این متاع همه از من است و بتحقیق خریده بود آنرا پدر مرابرای من با مال من با مرمن ببزار او گفت که نه بلکه متاع آنمر داد پس قول برادر معتبر ست انچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره وفى القدوري لو ان خياط الخيط ثوبا في دار رجل فتنا عافي الثوب فالقول قول صاحبا لدار كذا في المحيط (عالمگیری) و در کتاب محیط آورده است که اگر خیاطی میدوخت جامه را در سرای کسی و باهم دعوی کردند در انجا مدیس معتبر قول صاحب سرالیست همچنین ذکر شده است در کتاب محیطی ولو ختلف الخياط ورب الثوب فقال رب الثوب البارم وقال الخياط لا بل انا خطتة ان كان الثوب في يد الخياط كال القول قوله وعلى ما الثوب الاجرة له وان كان في يد المالك فالقول له وان كان في ايديهما فالقول الخيل مع ليمينه وعلى صحب الثوب الاجرة كذا في محيط السرخسى رح (عالمگيرى) و اگر خیاط وصاحب جامه باهم اختلاف کند پد صاحب جامه گفت که دوخته ام نزا خودمن خیاطت که من دوخته ام انرا دیده شود که انجامه درست خیاط بود قول خیاط معتبرست در صاحب آنجا مه مرور لأزم است بوی خیاط واگر دردست مالک بود پس قول مالک معتبر است و اکودر دست هردوی ایشان در قول خیاط معتبریست با سوگندش برصتا جامه مرصوری او لازم است همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سری رجل خرج من دار رجل وعلى عنقم متاع فراء قوم فشهدوا انا را ينا هذ اخرج من هذة الدار وهذا المتاع على عنقه وقال صاحب الدار المتاع لي والخارج يد في ذالک لنفسة ان كان الحمال ممن يعرف ببيع مثل هذا المتاع بان كان بزاز اوصاحب نحوالم والآلات لا يعرف فهوا صاحب البيت كذا في الواقعات (عالمگیری) مروی برآمد از برای وی بگردن متناعمی بس قومی اور بدیدند پر وابی ادند که بدست دیدی که من ازین رای برآمد امین تا میگردن و بو وصاحب انسرای گفت به هم بتا ازمین وازمردیک ارسری بر آمده