Page 547

جلد چهارم کتاب دعوی غصب کرده است ذوالید او را از من یا گفت که باجاره گرفته است ذوالید او را از من یا بعاریت گرفته است او را از من یا گرو گرفته است او را از من و ذوالید گواهان گذرانید که بدرستی مالک او بودم آزاد کرده ام او را یا مدبر کرده ام او را یا مکاتب بود آن مدعاوذوالید گواهان گذرانید که ام ولدہ کرده اورا درین صورت گواهان خارج بهتر است و حکم کرده می شود برای او بآن غلام همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره دار في يدي رجل دعى رجل عنا داره ملكها منك سنة واقام جاليال بينة انه اشتراها من فلان منك سنتين وهو يملكها وقبضها قضي بهما للمدعى الخارج كذا في الظهيرية (عالمكيرى) سرائی در دست مردی بود مردی دعوی کرد که بدرستی این سرای از من است مدت یکسال می شود که مالک آن شده ام و ذوالید شاهدان گذرانید که بدرستی این سرای را از فلان خریده ام از مدت دو سال و آن فلان مالک آن بودو قبض کرده ام آن را حکم کرده می شود بآن برای مدعی خارج همچنین ذکر شده است در کتاب ظهیریه ادعى بكر بينا هو في يدي سعد وزيد و برهن انه له وكل واحد منهما بر هن انه له فنصفه للبكر ونصفه لهما ولوا دعی بکر الغصب والوديعة على سعد فربعه لزيد وما بقى لبكر والاصل ان الخارجين اذا تنازعا في عين وادعى احدهما الغصب على صاحبه وبر هنا فالقاضي يقضى ببينة مدعى الغصب ولا يقضى ببينة مدعى عليه الغصب كذا هنا ولو ادعى بكر الغصب على سعد وسعد عليه وادعى زيد ملكا مطلقا فنصفه لبكر ونصفه