Page 424

جلد چهارم ۱۹۴ کتاب دعوی و دختر من بر وی حرام شده است و حال آنکه شوهرش منکر بود پس درینصورت معتبر شوهرست زیرا که او منکر است جدائی را وقال بعدة يوم الموت لا يدخل تحت القضاء حتى لوادعى رجلان ابا مات فى يوم كذا و قضى به ثم ادعت امراة على هذا الميت انه تزوجها بعد ذلك التاريخ لا يسمع ولا يقضى بالنكاح (فصول عمادی) و در کتاب عدہ مذکور است که روز مردن داخل نمی شود زیر حکم قاضی چنانکه اگر مردی بدعوی کند که پدر من مرده است در فلان روز و قاضی حکم کند بآن بعد از ان دعوی کند زنی بران مرده که انمرده مرا بنکاح گرفته است بعد از روز مردن درین صورت شنیده میشود دعوای او و حکم کرده میشود بان نکاح ويوم القتل يدخل تحت القضاء حتى لو ادعى على اخرانه قتل اباه يوم كذا وقضى ثم ادعت امراة بعد هذا التاريخ بيومران اباها تزوجها لا يسمع (فصول عمادی) وروز قتل داخل میشود زیر حکم قاضی چنانکه اگر دعوی کرد مردی بر دیگری که بدرستی این مرد کشته است پدر مرا در فلانروز و حکم کرد بان قاضی بعد ازان دعوی کرد زنی بعد از یکروز از روز کشتن او که بدرستی پدر او بنکاح گرفته است مرا درینصورت شنیده نمی شود دعوای او وفى الذخيرة ادعى نكاح امرأة وهى تجحد وتقول ان لى زوجا فى بلد كذا وسمت ذلك الرجل اولم تسمه فاقام المدعى بينة على دعواه فانه يقضى بنكاحه عليها ولا يكون اقرار بالنكاح لغير المدعى ما نعا من القضاء ببينة المدعى (فصول عمادي) و در کتاب ذخیره گفته است که وقتی دعوی کند مردی نکاح زنی را و او منکر شود و بگوید که مرا شوهر است در فلان شهر و نامید آن شوهر را یا نه نامید و مدعی گواهان گذرانید بر دعوای خود پس بدرستی که حکم کند قاضی بنکاح مدعی بران زن منکر شدن فائده روز مردن داخل میشود زیر حکم قاضی و روز قتل داخل میشود فائده درتیکه مردی نکاح زنی را دعوی کند و آنزن منکر شود و بگوید که شوهر من فلان دیگر ست