Page 414

جلد چهارم ۴۰۹ كتاب دعوی فایده مردی بعد از انکار نکاح میراث زن میخاست فایده مردی دعوی سرایی را کرد و یک خانه را استثنا گیردو شاهدان او شاهد همه سرای داد المرأة ادعت النکاح من الرجل فوماتت وطلب الرجل میراثها وعمرانه كان تزوجها كان له الميراث هكذا روى عن ابى يوسف في النوادر كذا فى فتاوی قاضیخار (عالمگیری) و اگر زنی دعوی کرد بر مردی نکاح خود را و آنمرد منکر شد پس آنزن مرد و آنمرد خواست میراث آنز را و گفت که بنکاح گرفته بودم او را در خصومت میرسد مرا و را میراث انزن همچنین روایت کرده شده از امام ابو یوسف رحمه الله در نوادر همچنین است در فتاوای قاضیخان رجل ادعی دارا فی ید رجل و استثنی منها بیتا معینا وقال لاهذا البيت واقام البينة وشهد شهود، ان جميع الدار له ذکر فی کتاب الاقرار من الاصل ان القاضی يسأل المدعى ان وتوفيقال كانت الداركلها لى بعت منها هذا البيت جازت بينته ويقضى له بالدار غير البيت وان قال لم يكن لى هذا البيت بطلت شهادتهم وكذا اذالم يحبل القاضي شيأ وهكذا اذا ادعى الفا فشهد شهوده بالفين وفيه اشارة الى انه اذا وفق يصح توفيقه ولا يحتاج الى اقامة البينة التوفيق خلافا لما قاله بعض الناس (قاضیخان) مردی دعوی کرد سرائی را در دست مردی و استثنا کرد من خانه معانی را و گفت که این سرای از من است مگر این خانه و گذرانید گواهانرا و گواهان گواهی دادا که همه سرای مرامدعی را است ذکر کرده است امام محمد رح در اقرار مبسوط که قاضی پرسد از مدعی اگر موافقت دعوی او نمود و گفت که همه اینسرای از من بود فروخته بودم از ان این خانه را در میشود گواهان او و حکم کرده میشود برای بانسراي بغير ازان خانه و اگر آنمدعی گفت که این خانه را بود باطل میشود گواهی شاهدان او وبمحتین حکمت اگر قاضی جواب او نگفته بود یچیزی و همچنین اگر مردی دعوی کرد ہزار درهم را یکسرا او گواهی دادند بد و هزار در هم اگر مدعی توفیق کرد شنیده میشود و اگر توفیق نکرد شنیده نمیشود و درین کو شد اشارت است باینکه اگر مدعی قول خود را موافق کند با گواهی صحیح می شود موافق کردن او و نیت نمیشود بگذرانیدن گواهان بران موافق گردن خلاف است مر آنچه بعضی از بعضی مردم کثرتیان