Page 365

جلد چهارم ۳۶۰ کتاب دعوی او را گفته اند علما رحمهم الله تعالی که مراد از رساله وکیل این است که موکلش آن مدعی علیه است صاحب سلطنت و غلبه نباشد اما اگر صاحب سلطنت و غلبه باشد تاوان درین صورت برموکل میشود که مدعی علیه است و مراد از وکالت مذکوره درین صورت امر کردنیست نه حقیقت وکالت همچنین مذکور است در کتاب ذخیره رجل ادعی علی اخر انه ضرب بطن امته وماتت فقال المدعی علیه في الدفع انها خرجت الی السوق بعد الضرب لا يصح الدفع امالواقام البينة انها صحت بعد الضرب فيصح ولو اقام البينة هذا على الصحة والآخر على الموت بالضرب فنية الصحية اولى كذا في الخلاصة عالمگيري) مردی دعوی کرد بر دیگری که او زده است شکم کنیز مرا و مرده ان کنیز من بزدن او مدعی علیه در دفع گفت که آن کنیز بعد از زدن برآمده بود ببازار صحیح نمی شود این دفع انا اگرگواهان گذرانید که آن کنیز تندرست شده بود بعد از زدن صحیح است ایلد و اگرگواهان گذرانید مدعی علیه برتندرستی و مدعی بر مردن آن کنیز بزدن اولپس گواهان تندرست بهتر است همچنین مذکور است در کتاب خلاصة الفتاوی ادعی علی آخرا نه لکز ابي و مات من لكره واقام على ذلك بينة واقام الضارب بينة ان اباه قد صح من لكزه وبرامن صربه هل هذا دفع صحيح لدعوى المدعى وقيل يجب ان يكون الجواب فيه على التفصيل ان كان المدعي ادعی نه لکزه لکزة ومات من تلك اللكزه و شهوده شهدوا كذلك فهذا دفع الدعم المدعى وان كان ادعى انه لكزه ومات من اللكزة فهذا لا يكون دفعاً لدعوى المدعى ويقضى عليه بالضمان كذا فى المحيط (عالمكيري) دعوی کرد بر دیگری که او لگد زده است پدرم را و مرده است پدرم از زدن او و برین دعوای خود گواهان گذرانید و زننده گواهان گذرانید که پدر او تندرست شده بود از زدن من بعضی ان علم رحمهم الله گفته اند که این دفع صحیح است مردعوای مدعی را و بعضی گفته اند که وجب است فایده مدعی دعوی کند که مدعی علیه زده است کنیز مراد بان مرده مدعی علیه گفت که بعد از زدن ببازار برآمده بود فایده دعوی مردن از لکد و دفع بصحت بعد از لکد که جوا