Page 147

جلد چهارم ۱۴۲ کتاب الدعوى بالكفيل بنفس الوكيل واذا اعطاه كفيلا بنفس الوكيل له ان يطالبه بالكفيل بنفس الاصيل لو كان المدعى دينا فلو اخذ كفيلا بالمال له ان يطلب كفيلا بنفس الاصيل وان كان المدعى منقولا فله ان يطالبه مع ذلك كفيلا بالعين ليحضرها واعلم انه ينبغى ان يشترط في الوكيل ما سبق في الكفيل من كونه ثقة معروفا وفى البحر عن الصغرى لوالخ اعطاء الوكيل بالخصومة الجبر (جامع الرموز و تكمله) و در گرفتن ضامن از مدعی علیه فرق نیست در ظاهر مذهب در میان شخص بیقدر و شخص قدرمند و صاحب مرتبه و میان مال بیقدر و مال پیش قیمت بعد از ان جان مدعی را بجهت گرفتن ضامن از مدعی علیه ازین قولش که گواهان من در شهر حاضر اند پس اگر گفت که نیست مرا گواهان یا گواهان من غائب اند ضامن نگیرد قاضی از و و میرسد مدعی را که طلب کند از مدعی علیه وکیل را بدعوی کردن تا آنکه اگر اصیل غائب شود و پنی بگذراند گواهانزا بر وکیل او پس حکم کرده شود بران وکیل و رو است که باشند یک شخص وکیل بخصومت و ضامن بنفس واگر مدعی علیه داد وکیل را میرسد مدعی را که طلب کند از مدعلیه ضامن را بنفس وکیل واگر داد ضامن را بنفس وکیل میرسد مراد را که طلب کند از او ضامن را بنفس اصیل اگر مدعی دین باشد پس اگر مدعی گرفت ضامن را بمال میرسد مرا و را که طلب کند ضامن را بنفس اصیل اگر مدعا مال منقولی باشد میرسد مر مدعی را که طلب کند از مدعی علیه با ضامن بنفس ضامن مال تا که حال کند انال را بدانکه بدرستی شرط میباشد در وکیل انچه پیش گذشت در کفیل از اینکه معتمد باشد وام او مشهور و معروف باشد و در کتاب بحر رایق نقل کرده از فتاوای صغری که اگر مدعی علیه متنع آور داز دادن وکیل بخصومت جبر کرده میشود بر او فان فعل والا امر بملازمته (هدايه) بنفسه او امينه اي دار معه حيث دار فلايلازمه في مكان معين وفي الصغرى ولا يلازمه