Page 105

جلد چهارم ۱۰۰ کتاب دعوی آن پیوسته بود بعض از ان بناک عمر و بن احمد بن یوسف و ایشان نوشته بودند که پیوسته است بناک عمرو بن احمد بن عمرو و مدعی همچنین دعوی کرد و گواهان نیز همچنین گواهی دادند قاضی حکم کرد این حکم در حق نا نیکه در دست مدعی علیه است صحیح نمی شود زیرا که بعض حدود را غلط گفته اند ور و امیت مدعی را تصرف کردن دران ولوا د عی محدود ا واحد حدوده او جميعها متصل بملك المدعي هل يحتاج الى ذكر الفاصل قيل لا يحتاج وان كان متصلا بملك المدعى عليه يحتاج الى ذكر الفاصل وقيل ان كان المدعى رضا فكذلك الجواب ان كان بينا او منزلا اوداً فلا حاجة الى ذكر الفاصل والجدار فاصل (فصول عمادي) واگر دعوی نمود شخصی محدود بر او حال اینکه یکی از حدودش یا همه آن متصل بود بملک مدعی آیا حاجت هست بذکر چیزی که جدائی میکند میان این محدود و میان ملک مدعی گفته بعض علماء که حاجت نیست و اگر متصل بزمین مدعی علیه بود حاجت هست بذکر انچیزی که جدائی کننده است و گفته بعض علماء رحمه الله تعالی اگر مد عازمین بود پس حکم چنین است که اگر بعض یا همۀ مدعا متصل بود بملک مدعی حاجت نیست بذکر فاصل و اگر متصل بود بملک مدعی علیه حاجت هست بذکر جدا کننده و اگر مد عابه خانه یا منزل یا سرای بود حاجت نیست در هرد و صورت وحال آنکه دیوار مد عا جدائی کننده است همچنان ست در محیط ولودکر الشهود الحد الواقع بملك المدعى عليه تقبل شهاد تم في الاراضي اذ لم يذكروا الفاصل وتقبل فى الدور والكروم والبيوت و المناز الولوذ كر وان الحديع متصل بملك المدعى جا شهادتهم وان لم يذكروا الفاصل والار الايضا وإذا ذكروا الفاصل حلم الحاكم بالملاك هل يدخل الفاصل الحكم في فوائد جيد شيخ الإسلام برهان الدين انشا الا يدخك وكذا وقعد الفوا في الفتو دعو مکرن بن