Page 349

جلد دوم ۳۴۵ کتاب الشهادة از دو شاهد که بدرستی اجاره گیرنده بکرا گرفته بود آنرا برای اینکه سوار شود بران و دیگر از ایشان گواهی بدهد که بدرستی بکرا گرفته بود آنرا برای اینکه بارکند بران همچنین در کرانه در کتاب محیط لو ادعی انه سلم الثوب الى صباغ وجحد الصباغ فشهد احد الشاهدين انه دفعه اليه ليصبغه احمر وشهد الاخر انه دفعه ليصبغه اسود او اصفر لا تقبل هذه الشهادة وكذلك ان جحد رب الثوب فادعاه الصباغ كذافي الفصول العمادية (عالمگيري) اگر کسی دعوی کرد که بدرستی سپرده ام جامه را بر رنگریز برای اینکه رنگ کند آنرا و منکر شد از ان رنگریز پس گواهی داد یکی از دو شاهد که بدرستی مدعی داده بود بمدعی علیه جامه را برای اینکه سرخ رنگ کند آنرا و دیگر از ایشان گواهی داد که بدرستی مدعی داده بود آنرا بمدعی علیه برای اینکه رنگ سیاه کند آنرا یا رنگ زرد قبول کرده نمیشود این گواهی ایشان و همچنین حکم است اگر صاحب جامه منکر شد پس رنگریز دعوی کرد آنرا همچنین ذکر شده است در کتاب فصول عمادی فاما النكاح فانه يجوز بالف استحسانا (بداية) سواء ادعى الزوج او الزوجة (رد المحتار) ای ادعی رجل انه نكحها وانكرت المرأة او ادعت هي وانكر الرجل فشهد شاهدان النكاح كان على الف وشهد الآ انه كان على الف وخمسمائة يصح النكاح بالف (شرح الياس) ويثبو دعوى اقل المالين او اكثر هما فى الصحيح ( هدايه) و اما عقد نکاح وقتی که دو شاهد با هم اختلاف کنند پس بدرستی که نکاح روا میشود در استحسان بهزار درم برابرست اینکه دعوای نکاح را شوهر کند یا زن کند یعنی اگر مرد دعو فایده اختلاف دو شاهد باهم در مقدار مهر کرد