Page 29

جلد دوم ۲۴ كتاب الشهادة پایه است که معنای آن اینست وقتی بنكاح گرفت مردی زنی را پس آن زن ولدی آورد از مدت شش ماه یا زیاده از شش ماه پس شوهر از زن منكر شد از زادن انزن ثابت میشود زادن آن زن بشاهدی یكزن در حق نسب نه در حق میراث واما حكم البكارة فان شهدن انها بكر يؤجل في العنين سنة ويفرق بعدها (هدايه) واما حكم شاهدی دوشیزه بودن زنان اینست كه اگر زنان شاهدی دادند كه بدرستی همین زن دوشیزه است مهلت داده میشود در صورتی كه شوهر او نامرد باشد مدت یكسال وجدائی كرده میشود میان شوهر و آن زن بعد از گذشتن یكسال اگر هنوز بكارت آن زن زایل نشده بود وكذا في رد المبيعة اذا اشتراها بشرط البكارة فان قلن ثائب يحلف البايع لينضم نكوله الى قولهن العيب يثبت بقولهن فيحلف البايع (هدايه) و همچنین كمال میشود شاهدی زن در رد كردن كنیز فروخته شده وقتی كه خریده باشد او را بشرط دوشیزه بودن پس اگر زنان گفتند كه همین كنیز ثیبه است و دوشیزه نیست سوگند داده میشود فروشنده را كه ضم كرده شود منع آوردن فروشنده از سوگند كردن با قول زنان و عیب ثیبه بودن ثابت میشود بقول زنان پس سوگند داده میشود فروشنده را و اما شهادتھن فایده شاهدی زنان برآواز کردن کودک وقت زادن و در حق نماز جنازه و میراث بردن آن قبول است على استهلال الصبى فتقبل فى حق الصلوة عليه بالاتفاق واما في حق الارث فعندهما كذلك وعند ابيحنيفة رحمة الله عليه لا تقبل الاشهادة رجلين او رجل وامرأتين وبقولهما قال الشافعي روبه الاصلح والاسلم حامدا حسب الله المصلى