Page 277

جلد دوم ۲۷۳ كتاب الشهادة چیز یرا مدعی علیه پس دو شاهد گواهی دادند بخریدن از وکیل اور د کرده میشود گواهی ایشان همچنین رد کرده میشود گواهی ایشان اگر گواهی ادند که بدرستی که فلان فروخته ست آنچیز مدعی علیه را برای مدعی این مدعی علیه جحود کرده است فروختن ورا انتقال مولی لی اعتقه وشهد انه حرتودلانه يدعى حرية عارضیة وشهد بحرية مطلقة فيصرف الى حرية الاصل وهي زائدة على ما ادعاه وقيل تقبل لانهما لما شهدا انه حر شهدا بنفس الحرية (بحر) غلامی دعوی کرد که بدر ستی خواجه مرا از اد کرده است مرا و دو شاهد گواهی دادند که بدر ستیکه این غلام از ادست ارد کرده میشود گواهی ایشان زیرا که آن غلام دعوی کرده است ازادی عارضی را و شاهدان گواهی دادند بمطلق آزادی پس این آزادی مطلق میگردد بسوی اصلی و آزادی اصلی افزونترست بآنچیزیکه غلام دعوی کرده است آنرا و بعض علما رحمهم الله گفته اند که قبول میشود گواهی شاهدان زیرا که ایشان هر گاه که گواهی دادند باینکه بدر ستیکه او آزاد است گواهی دادند بنفس ازاد بودن و الامة لوادعت ان فلان اعتقن وشهد انها حرة تقبل اذ الدعوى ليت بشرط ههنا فعلى هذا ينبغي ان يكون الخلاف المذكور في القن على قول الحنيفة اما على قولهما وينبغي ان يقبل في القن رواية واحدة كما فى الامة اذ الدعوى ليت بشرط فى القن عندهما كالامة ولوادعى حرية الاصل وشهد ان فلا ناحرره قيل ترد وقيل تقبل لانهما شهد باقل مما ادعاه وبه يعلم ان المطابقة بين الدعوى والشهادة انما هى شرط فيما اذا كانت الدعوى فيه شرط كالا قلع ولذا لوادعت الطلاق فشهد بالخلع تقبل كما سيأتي والحاصل انهم اذا شهدا باقل ما ادعى تقبل بلا توفيق وان كان باكثر لم تقبل الا اذا وفق فلوادعى الفا فشهدا بالف خمسمائة فقال المدعى كان لي عليه الف وخمسمائة الا انى ابرأته من خمسمائة وقال استوفيت منه خمسمائة ولم يعلم به الشهود تقبل وصار الكلام فایده گواهی بکمتر اد مدعی قبولست اگر چه مدعی موافقت دعوی خود را با گواهی شهود گویی یکزیاده اد مدعی بغير مزه الفت کردوان بیچ نسخ است