Page 197

بحث نکاح و عروسی ١٩٦ لویه جرگه ١٣٠٣ در موقع کثرت و زیاده «حق و مهر» زبان زد پدر وکیلها و خسرخیلها بودند مثل مشهور آنرا خودم نیز بخاطر دارم در مجلسها ئیکه مباحثات طویل مذکرۀ مدید تکثر مهر از طرف خسرخیل و خواهش تقلیل آن از جانب دامادخیل بعمل می‌آمد بد گفته و شنیده عذر و معذرت بسیار پدر وکیل و یا خسر خیل علت خواستن آنمبلغ هنگفت و وجه بسیار معینه مهر را میگفتا که یگانه مقصد ازین ازدیاد فوق العاده مهر آنست که دختر ما بالای داماد صاحب عزت و مرتبت باشد و میگفتند ازین خواهشات زاید خود میخواهیم که این عروس را بنظر داماد خیل خود میخ زرین و صدگز پرنیان وانمائیم واکثریه بغرض رضا مندی داماد خیل بهمه گونه مطالبات خسرخیل در معامله نکاح از طرف دختر بالای شوهر صد خروار استخوان پشه در مهر خواسته میشد که آنها بعد از شفیع آوردن خدا و رسول و اولیاء الله خسر خیل را از آن مطالباته وا نگذاشته بعوض آن یک مبلغ گزافی را قبولدار میشدند؟ (٣) بدی است که درین نظامنامه ممنوع قرار داده شده است و ما قبل از اشتهار آن در تمام افغانستان این فعل خجالت آور در بین دو قوم و دو عشیره و دو خاندان بنابا دنی حرکت و ادنی یک سخن باندازه مرعی و معمول بود که همواره موجب تضیع اوقات مأمورین دولتی و عمائد ملکی و اعزه بود و کلان شوند باز تصفیه نمودن همین مسئله بدے گرفتن و بدے