Page 148

مبحث نظامنامه اساسی ۱۴۷ نویمبر گه ۱۳۰۳ را مانند یک پدر مشفق مهربان بگوش حق نیوش خود شنیده تلقی میفرمایند و بتلقینات مربیانه و ارشادات راه نمایانه و هدایات معلمانه و نوازشات شاهانه آنها را بر جمیع حقائق و دقائق داخلی و خارجی مملکت کاملاً آگاهی و انتباه بخشیده و از هر طرف و هر سر با خبرشان نموده هر پیر و جوان را خوشنود و مطمئن میسازید! چون به نزد خداے اجل احیای سنن نبویه و اقامه اوامر شرعیه محمدیه مستوجب اعلیٰ و اقدم ترین مدارج مقبولیت و محبوبیت است بناءً علیہ امید قوی داریم که بمصداق حدیث منیف حضرت رسالت پناهی (من احیاء سنتی عند فساد امتی فلہ اجر مائه شهید) یعنی هر کسی که را و رسم و طریقه و دستور العمل مرا بوقت فساد و خرابی امت من زنده کند پس برای او اجر صد شهید است! همه میدانید که یک شهید ما چه درجه اجر جمیل را حائز و دارا است. هزار افتخار بران غازی مرفیض که بیمن اقبال بلند و طالع ارجمند خویش اجر صد شهید را پیدا کرده باشد پس آیا بوجود بودن همچو یک مقام منیع و مرتبه رفیع که برای ریزانیدن قطره آخرین خود یکطرف جوانان پر تدبیر بر اوامر اعلیحضرت آماده و ایستاده اند و یکر جانب فرزن جوان همت و جمله علماء کرام و مشایخ و سادات عظام بغرض آداء خدمت داخلی و خارجی برای اندفاع ہر مصادمه و پیش آمد بکمال فداکاری و سر بازی کمر بسته و تیار میباشند ، و علماء کرام