Page 133

مبحث امور داخلیه ۱۳۲ لویه جرگه ۱۳۰۳ مملکت مسئول باشند، ذات شاهانه را نباید در مقام مسئولیت بازخواست آنها را بدوش همت خویش بردارند بگذارند که خود آنها در مسائل اعتراضیه و اجراآت و کار روائی خود جواب بگویند ـ اگر ذات همایونی اینطور شیوه شفقت و مرحمت با وزراء مرعی دارند که در حین استنطاق و بازپرس هم آنها را با سائش گذاشته از طرف آنها مدافعه نمایند معلوم است که آنها بیشتر ازین غافل شده وقعتی بکار و وظیفه خود نخواهند داد و بجز از فوائد شخصی خود باصلاحات مملکتی توجه نخواهند کرد اگر واقعا ذات اشرف ملوکانه چنانچه اظهار میفرمایند کار تمام وزارتها را خودشان انجام میدهند و از طرف آنها جواب و سوال هم میکنند پس بودن آنها برای نام چه بکار است؟ و اگر آنها از خود وظیفه دارند پس چرا بار آنها را بذمه خود می بردارید؟ ـ نقص کلی از همین امر است که وزراء خود شانرا مسئول نمی انگارند که انواع خرابی در هر طرف در کارهای وزراء هویداست مثل وزیر صاحب داخلیه ما که در مقرری و انتخاب مامورین زیر دست خود دقت را بکار نمیبر دو تشخیص مرض و تطبیق علاج را چنانچه لازم است در معرض اجرا نمی آورد ـ و مانند وزیر صاحب معارف که تمام مهمات معارف را در تعویق افگنده است و احدی با از ایشان ذمه داری این مسائل را بر خود نمی پندارند !