Page 41

له ام تردیدیه از من خواه موصول باشد و خواه استفهامیه و خواه شرطیه در سوره ثلثه قطعا مفصلست و در توبه که بعد از ان شخص آمده آن نیز مقدسبت مثل زوجیت بوضاحت تام معلومست بنا بران ممتحنان به لفظ جنت فیم که از ناقد بت این جایگاهای جایگاهای ماست لیکن انجا که در سوره نحل است بر وصلش حصا متفق اند سه درین سه سوره که وجه است یعنی اینجا از بهر یکیاین رمای ثلثه در مصاحف عثمانی در بعضی مقطوع است و در بعضی موصول لام جاره که بعد از مای استفهامیه و قبل ارجع ٣٦ اشاره والتی موصوله وهولاء مذکوره واقع شود مقطع بودنش مقرر در جمیع مصاحف عیان ست چنانچه دیده میشود اگر چه در عربیت اصل بر وصل مثل مال هذا و مال هؤلاء و مال الذین شه تای حین زائدست و لا تحین خنزیر قطیعش از لا نسبت بمصاحف حین و اما برهان المحقق نامی شای شود بلکه پیوش بحین مع ان لحاظ قطع از لا و ازدة علیه خود شواذ شمرند میتواند یاد مقطع ام من نسا و فصلت سهم ذبح بر در میان تو با هم من تاس ای سنابرا حیث ما را قطع دان پر این باشد حتا وصل در نحل اتفاقست از تمامی اسما در نساء وشعر خلفست در احزاب نیز قطع مال از هؤلاء والذى هذا عیا نسبت وصل تحین اندر مصاحت میشود لکن اندر وصل قطعش نسبت تحقیق بیا است از سیم پاش لای واحتیاط این است که برلفظات وقانی مخورده وقف شود که نانی لاتحین کلمة احدیست همچنم