Machine transcription
١٩٥
احکام امام اعظم رحمة الله علیه زیرا که عمل بفکر و رای خود در حکمی از احکام شرعیه
جایز نیست در هیچ وقت مگر جایز است در وقتیکه در آن حکم خاص
آیت قرآنی و حدیث نبوی وارد نباشد چنانکه در حکایت معاذ بن جبل
رضی الله تعالی عنه گذشت و اگر آیت قرآنی و حدیث نبوی در حکمی از حکام
دینیه ورود یافته باشد در آن وقت عمل کردن بفکر و رای خود جایز نیست
و ایشان خصوصاً امام اعظم رحمة الله علیه در بسیاری از احکام دینیه عمل بفکر
و رای خود نموده با وجود ورود احادیث شریفه در ان احکام مذکوره و این
لامذهبان گویند ازینجا معلوم شد که احکام مرشد ملحد ما یان عبدالوهاب نصبوا
نزدیکترند از احکام امام ابوحنیفه رحمة الله تعالی عنه جواب آنکه در هر مسئله تنزیل
که امام اعظم رحمة الله علیه ترک عمل بحدیث شریف نموده در آن جا برای ترک
آن وجهی بیان فرموده برین طور که در حکمی چنان و چنین حدیث چنین و
چنان وارد بود اما اگرچه دیگر کسان آنرا حدیث صحیح دانسته لکن آن حدیث
به نزد ما به صحت نرسیده خللی داشت مانند بودن او افتراء یا منسوخ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
