Page 547

نسخه ۱۳ حامد صفحه ۳۵ پستخانه های آندولت در شرق اقصی بود که اخبارات و خیالات و دستورالعمل در بار و لشکری دولت ژاپون را همه روزه بدولت ژاپون و غیره ابلاغ میکردند همچو بچیز امپراطوری ژاپون در شهر پرت آرتور لباس چینی پوشیده جاسوسی میکرد و چند نفر روسیان بارها او آگاه بودند اما بافسران خود اطلاع ندادند و برعکس روسیان را اطلاعی از حالات و حرکات لشکری و کشوری ژاپون هیچ وقت حاصل کسر اول قلت استعداد قشونی روس بود که از دوری راه و بیخبری وقوع محاربه شرق اقصی و ضیق فرصت در پهلو میدانی باندازه ارتو لشکر مهیا نداشت و نتوانست بقدر کفایت در مقابلی برساند و این مسئله باعث تاسف چندین ساله روسیان است کسر دویم عدم تدارکات آذوقه و مهمات لشکری روس در آن صفحات بود که بقدر کفاف و لزوم ذخیره خوراکی انسان و دواب و ادوات ناریه جنگی در بنادر بری و بحری فراهم نموده و محتاج بودند که از مرکز روسیه را بمحل مقصود برسانند و دول ملل همسایه و همجوار درین راه خشکی و دریا میدان جنگ نیز بقیمت گزاف کارسازی نداشته و مساحتمه نمودند و این مطلب بیشتر مایه خسارت و معطلی دولت روس شد با وصف اینحال کمال قدرت و قوه استعدادی بری و بحری از دولت روس بشرق اقصی در مقابل ژاپون بعرصه ظهور رسید و الحق والانصاف با اینهمه مصایب و مصاعب روئین تنی است که خود را نگهداشت و معدوم نشد زیرا هریک از دول روی زمین این همه واردات و صدمات میرسید باندک مدتی قهراً پامال خصم و انگشته روزگار بود هرگاه راهی خسروی واقعه اراست اینملاحظات را در دفع حوادث و رفع اشکالات خود داشته باشد تا ذلیل دشمن و مورد ملامت غیر نشود والا اقتدار و استعدادی بالاتر و پیش تر از دارائی دولت روس متصور نیست که کسی بتواند فراهم نماید چنانچه نمود و عاقبت حالش بدین منوال شد فَاعْتَبِرُوا يا اولي الابصار علل بر تقدیم خاقان میکادو جمد و شجاعت ژاپون در محاربه و مقاومت مظلوم با این مرسان التیام امدادای و فدا منیان ژاپون امداد اول که نخستین سعادت است اتفاق ملت ژاپون با آندولت شد که تمام اهالی باطناً مایل بپراہی و غمخواری پادشاه خود بودند و از راه غیرت کمک مالی و جانی مضایقه نکرده همه نوع مساعدت به پیشرفت مقاصد دولت خود داشتند چنانچه قبل از وقوع محاربه مداخل دولت ژاپون بعد از وضع مخارج سال هفتصد ملیون فرانک بود و در آغاز جنگ بمالیات داخله مملکت خود فی صدی چهل افزود و رعیتش به کمال امتنان انراه بجهت پرورشی مملکه صدی ده نیز اضافه دادند و سبزه بان زنی در آن ملت بچه سر بود وقتی اعلان جنگ را شنید یک پسر خود را باتفاق سپاهیان دولت با مبلغی مخارج از عین المال خود ران در محاربه اول منچولیا آن پسرش بقتل رسید وقتی یقین بقتل پسر نمود دو پسر دیگر خود را بلباس جنگ آراسته روانه داشت در محاربه موکدن یکی دیگر از جوانانش مقتول و یکی مجروح شد چون اینخبر را شنید دارائی خود را بقیمت عادله فروخت و آن دو پسر دیگرش را ترغیب بمحاربه نمود و خودش برای پرستاری جوان مجروحش شتافت هر دو جوان بجان مانده می گفتند ما نیز همراه تو بدیدن برادر خود می آئیم و از آنجا بجنگ خواهیم رفت آن پیره زن همردانه همت در جواب گفت آمدن شما را مایلم که با من باشید ولی غیر شرت خدمت و جان نثاری در راه ملک و ملت نگذرد و مقصود بتاخیر افتد و خصم غلبه نماید و اهالی وطن ذلیل غیر شوند پس از آن دو فرزندش بجنگ رفتند و خودش در اسپطال محض پرستاری فرزند مجروح خود رفت و جمعی دیگر را نیز بمخارج خود دوا و غذا میداد اسپطال یعنی دارالمجروحین تا مقصودی که داشتند نایل گردیدند و بکذا اینگونه خیرخواهی و همراهی نام دولت و سلطنت ژاپون از عموم طبقات عالی و دانی مملکت زیاد بظهور رسید که در حقیقت داد مردانگیز اعموم اناث و ذکور آنها در جان فشانی و مساعده بآذوقه بوفور دادند برعکس مت نام و مجتمع گروه این انوش که خیرات و دولت خود را منظور نداشته همه وقت بواسطه اندک خودپرستی و جاهلی صرف نظر از خسارت و پیش آمد و بدنامی ملت امور مصد را بقرار گونه فتنه و شرارت میشوند و اهالی را به مقتضای این دستورالعمل میدهند و همچنان سب باتفاق و مجری