Page 287

نسخهٔ هشتم عين الوقایع صفحهٔ ۲۸ رعایت در اینجا می‌کشته شد لهذا بقلعه سیدآباد اجماعی کرده مستعد راهگیری بودند تا بعد از آن خیال کالان باقتی درآیند و بعضی مطلع شده تعداد نفوس تجاوز از غایبان رفتن مستر فینن کیم کارخانه جابه‌عنوان مرخصی سرمایه درکابل و راه هندوستان بگذشتن مخطرونشستن مذدان‌خان را از شترطاعونیکه بهندوستان بود اضطراب پارت افغانستان در ماه رمضان از مامورین حفظ‌الصحه که درتزوس بسرحدات اعضایان در جوار افغانستان بعنوان قراقین آورده بودند و تنبیه نمودن بآفرآوان درکابل ومحمله دیگر و جزر این مطلب بابا دولت انگلیس و مذاکره انگلیس بادولت روسنا جایدادن افاغنه کوهستان وغیره در دارلشرکابل محله مرادخانها وچند اول فرستادن فشنگ زیاد از کابل بترکستان از یک آتش گرفتن محله هندوتا در کابل که سی باب خانه سوخت یافتن سه نفر از افاغنه دریای قندهار مخمبه بزارهای مسکوک وحمل کردن بایران دهندوستان برای فروش ملقب شدن والا حضرت امیر المسلمین امیر حبیب الرحمن بلقب جلیل زیبنده ضیاء المله والدین طغیان افاغنه زمین داور که بزودی دفع و رفع شد تراحی بابی درجات برکیتی نسبتی آشنا داشته ششم مینے و فوج نوزدهم در قندهار ومتهم شدن محمد صادقخان برکیت واحضار اوبکابل با چند نفر سپاهی از فوج سیزدهم مقررشدن ستمایان جشن یگساله و چراغان در موقع اسدما شمسی مطابق ۱۷ ربیع الاول چشم کندن بیست نفر سپاهی هراتی را مخبرشوربا که درقندهار رخ داده بود وفات خانعلوم تندره بنهان نظر که ازمعاریف ومحترمین افغانستان بود در کابل گرفتن حقه پول قاسم ولیمه کنار از اهالی مسدود شدن راه چمه رود برای حمل چوبها و دو راه از طرف پارت افغانستان سرک نمودن تا بانها آهست از وسط نیراره جا دالکای ماتمین وشکست کوهسار را بآتشستن راه نزاع سرحدبان روس وافغان در سر حد مورچاق محراب سیزوال کنجی تخلص که دو سه نعرین باصلاح کوشیدند شدت اقدام سپهدار فرامرزخان وسعدالدین‌خان نایب‌الحکومه سیستان وحمله‌یکدیگر ۲ جناب فیضمار شانیمیر ر (ایران) جلوس مقتدر و تاجگذاری کرسی اعلحضرت (مظفر الدین شاه قاجار در سریرطسلطنت کیان بدار‌الخلافه طهران اسیر بیت علیشان که در این‌باب گفته شده در جلوس مظفرالدین شاه که وجه نقره‌اش ز خلف خدا گفتم این مصرع از پی تاریخ ملک ودقت بیانگرفت مقیم طهران همچین محافل در تمام بلاد ایران که اهالی برضای خود محض تشکرجلوس میمنت مانوس آن بادشاه شاد مانها وچراغانهای معطی میکردند لمق القصه مظفرشه‌شاه فیروزبخت بایران چوشد صاحب تاج وتخت بایاراست رایات فتح و ظفر بنها د اخترمان تاج شاهی بسر بفرمان اوگشت ایران تمام دزان شادمان روح امینمام چو میر در تخت شاهی جلوس فلک خاک درگاه او داد بوس مبارک قدم بود و نیکو سرشت که این بخت ولیکن بنایش برنشت جلوسش مظفر بدین آمده پس از الف و سیصد چاره بوده طالع او مطابق سپهر درخشان و تابنده چون بامهر زپیش عدد گشته ناپایدار چو خاشاک لرزان زباد وبیار زآب دم تیغ او آشکار بجان و دل خصم چندین شرار ز بس بود زیبنده بر سردر خُدا دادوش اندر جهان برتر باورنگ شاهی سرافراش یال دزان زنده گی میکش آمد مجال که تاج کیانی که ارد بسر کند پادشاهی چو جد و پدر خدایش دهدعمروبخت بلند زدبدخواه‌برگر نیا بد گزند چو نام شهنشاه مظفر بدین بود زیب تخت و تاج و نگین بدان ناصرالدین‌شه کامکار که ایندر حراور است آمرزگا ازان زد قدم سوی خلد برین که باشد مظفر شش جانشین بارواح آن رحمت کردگار بر این تخت سلطانش بر قرار که ایران چه انان شداز معدلش ریاض دعاکو ست در پیشش در واقع اعلیحضرت شاهنشاه معظم الیه صاحب اقتدار برعایا مهرباندارو بآسایش عموم اسلامیان است قُول جناب میرزا علی‌اصغرخان عظم ام د توفیقاً دررقم روز دوشنبه غزهٔ رجب المربسال ګراعلحضرت مظفرالدینشاه بشکارګاه دوشان تپه تشریف داشت