Page image — the source of record
Machine transcription
نسخه سویم عبر الوقایع صفحه ۱۵۸
رسیدند سردار عبدالرحمن خان وقت را مساعد دیده بشبانه لشکریان و توپخانه خود را بکوه ابا برد و در اینوقت سپاه
امیر شیرعلیخان در نقطه خواجه اقامت داشتند و برف مانع جنگ بود از حسن اتفاقات برای سردار عبدالرحمن خان اینکه
همین روزها در کابل بین سردار محمد رفیق خان و جنرال شیخ میر نزاعی در گرفت و شیخ میر بقوهٔ نظامی سردار مزبور را شکست داد
داد کو بخته خود را باردوی سردار محمد اعظم خان رسانید و چون از تمام تقصیر در ارائیه و استعداد و احوالات کابل و امیر شیرعلیخان
کاملا مطلع بود مأدی دراهنما شد و اردوی سردار محمد اعظم خان را از راهی که امیر شیرعلیخان خبر نداشته بنواحی کابل اور دو قطعه
دو دست اطراق کردند در این نقطه ده بیرق خاصه دار از طرف سردار محمد ابراهیم خان پسر امیر شیرعلیخان تحت ریاست
عظیم الدینخان نام برای جلوگیری آمدند اما شکست خوردند و سردار محمد اعظم خان با سردار عبدالرحمن خان بلامانع
وارد شهر کابل شدند و بخانه سردار شیرین خان سکنا گرفته بعد بزرگان در وسای کابل هم بسلام آمدند اما سردار محمدابراهیمخان
در ارگ محصور ماند تامدتی نه روز بعد از آن جنرال شیخ میر و سایرین دروازه های ارک را گشودند و سردار محمد ابراهیم خان
فرار اختیار کرد با میر شیرعلیخان که در پین قندهار و غزنین برای فراهم آوردن استعداد و سان سپاه مقیم بود ملحق شد
(در سنه ۱۲۸۲ هجری) (مطابق ۶۸ م ۱۸ مسیحی) سردار عبدالرحمن خان عموی خود سردار محمد اعظم خان را بکابل
بجلوس داده خودش با سردار محمد رفیق خان و هفت هزار سپاه پیاده و دو سه هزار سواره و بیست و پنج عراده توپ
بجانب غزنین الله محمد ظفر خان وردک بگماشته امیر شیرعلیخان قلعه را مستحکم نمود و بمقابله برداشت سردار عبدالرحمن خان
انچه سعی کرد قلعه را بضرب توپ ویرش گیرد میسر نشد در این پین امیر شیرعلیخان با ده فوج سپاه پیاده و شش هزار سوا
و سی عراده توپ کوچک و بزرگ از راه رسید سردار عبدالرحمن خان که تاب مقاومت نداشت بتبعیل از محاصره دست
کشیده عقب نشست و بعضی از لشکریان سواره امیر شیرعلیخان او را تعاقب کردند تا بقلعه شش گاو در گنجا صفای نبرد کی سردار بود
سردار عبدالرحمن خان یکفوج پیاده را در انجا بکمین گذاشت وقتی سواران امیر شیرعلیخان بمحاذی مغاره رسیدند خودش نیز
با دوازده عراده توپ و چهار فوج برگشته بطرف آنها شلک کرد آن فوج کمین گاه هم بیرون آمده بنای شلک را گذاشتند
از سواران امیر شیرعلیخان جمعی مجروح و مقتول شدند و از تعاقب آنها دست کشیدند امیر شیرعلیخان بشهر غزنین در رود
و سردار محمد افضل خان را با سردار محمد سرور خان پسر ار محمد اعظم خان و سردار شاهنواز خان و سردار سکندرخان و سردار احمد
عمرخان برا در سلطان احمدخان را تماماً درارگ غزنین محبوس داشت و خود بسید آباد وردک برای تلاقی با سردار
عبدالرحمن خان رفت سردار عبدالرحمن خان قلعه انچی را برای تحصیل آزوقه تاراج کرد و سپاه خود را بدژدهای محکم شراده
عما د او دستگر با تعبیه کرد و امیر محمد اعظم خان را از کابل بیاری طلبیدند انهم معجلاً امد و بمو د و امیر شیرعلیخان شروع بجنیک شد
چهار ساعت تمام غرش توپ و تفنگ در زبش کلوله در کار بود از لشکر امیر شیرعلیخان بواسطه عدم پناه گاه تقریباً
چهار هزار نفر کشته و زخمی شدند اما از سپاه سردار عبدالرحمن خان بسنگرهای قدرتی دو هزار نفر مقتول و مجروح کردیدند
چرا که سپاه امیر شیرعلیخان با کمال رشادت و چابکی حمله می آوردند لیکن بشجاعت سردار محمد عزیز خان پسر سردار محمد اعظم خان
و تدبیر سردار عبدالرحمن خان مانع فتح آنها بود از طرف دیگر هم تقریباً هزار سوار جزائر اسردار عبدالرحمن خان بجانب غزنین
فرستاد و دستور العمل داد که هر جا بکوئید امیر شیرعلیخان شکست خورد و اسیر شد آنها هم بماموریت خود رفتار نموده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.