Machine transcription
۱۴۶
می شد. اما حقیقتاً پیوسته نبود میان
آن و رگ بود که بوقت غضب نمودار
می گشت - چشم ہائے بادامی- سفیدی
آنها بغایت سفید وسیاہی آن ہا
نہایت سیاه - و در میان سفیدی و سیاہی
رگہاے سُرخ معلوم می شد- قوه باصره
شان بمرتبہ بود که در تاریکی چنان می دیدند
که در روشنی - رخسار ہا با استخوان روے
برابر - بینی بلند - دہان کشادہ اما بغایت
ملیح - دندانها سفید و براق و کشادہ و
اطراف آنها باریک و تیز روے منور
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
