Page 3

رابند راناتهـ تاگور به تاریخ ٦ می ١٨٦١ در خانوادۀ جلیلی در کلکته به جهان آمده . پس از تحصیلات خصوصی در هند ، بسال ١٨٧٧ بعزم تحصیل به انگلستان سفر کرد ـ مگر زود بر گشت . هنوز جوان بود که در نویسندگی و شاعری در بنگال نامدار شد . در سال ١٩٠١ مدرسۀ «سانتی نیکتان» را نزدیك کلکته تأسیس کرد که مرکز بزرگ فرهنگ و هنر گردید. در ١٩١٣ جایزه نوبل را در ادب گرفت و هشت هزار پوند انعام آنرا در توسعۀ سانتی نیکتان صرف کرد . به غرب، اتاژونی و جاپان سفرها کرد. رهبر بزرگ هند شد. نشیدۀ ملی آنکشور را او سروده. کودکان و مردمان بینوار ا دوست داشت و همچو پدر مهربانی می زیست. در تابستان ١٩٤١ از جهان رفت. مجموعۀ شعر «گیتان جلی» از چند مجموعۀ بنگالی انتخاب و بانگلیسی ترجمه و نشر کرد (١٩١٣) .«هلال» (١٩١٣) . «باغبان» (١٩١٤) ، «اشعار کبیر» (١٩١٥) ، «سیدمیوه» (١٩١٦) سرتاسر جهان ترجمه و خوانده شدند. تاگور در بنگالی در حدود ٢٦ مجموعۀ شعر ، ١٧ درامه ، ٥ کپدی ، ٦ مجموعۀ مخصوص سرود ، ١٧ مجموعۀ نثر ، ٢ کتاب تعلیمی ، ٦ رومان ٤ داستان ، ٥ کتاب دربارۀ هدف ملی دارد که همه ترجمه نشده . از جمله ترجمه ها در زبانهای مختلف جهان ، آنچه دیگر به انگلیسی ترجمه شده اینست : « رشته های گسسته و دیگر حکایات» ، «کانون فرهنگ هند» ، « وحدت خلاقه» ، «لمن بروداع» ، «لمحات بنگال» ، «سفینۀ زرین» ، «داستان گورا » «سنگهای تشنه» ، «هند بزرگتر» ، «سخنرانی ها» ، « آموزش طوطی » ، «شخصیت» ، « د فنۀ سرخ » ، « مر غان گذران» ، « سخن رانی بر چین» ، « زمان کودکی من » ، « مکاتبات» و غیره و غیره . چنا نکه مترجم این کتاب بر مقالۀ مقدمه مینویسد، هر کس از ظن خود یار تا گور میشود ـ این سخن در مقاله هائی که شعرا و دانشمندان قرن ما همچو منجولان داوه ، آندره ژید ، کارل هو گمن ، و. ب. ییتس ، ای. تامپس و غیره در باره اندیشه تاگور نوشته اند ، مشهود است . مترجم این کتاب، هنگام ترجمه و هنگام نوشتن مقدمۀ خود، مانند این دیگران بوده در « راه رسیدن بدل و دیده تا گور » ( شاید بیشتر از دیگران) پیرو «قریحه و عواطف » شخص خود است . مگر درین قریحه و عواطف نیز، تجلی ای از تاگور می درخشد. دوستداران شعر تاگور از خواندن و باز خواندن این مقالۀ مترجم بی نیاز نخواهند بود . روان فرهادی