Page 79

( ٤٨ ) بشمار میرفت رتبیل بعبدالله اطلاع داد که اگر از جنگ خود داری نمایديك ملیون درهم با و خواهد پرداخت ، ولی عبد الله به نماینده اوجوابی داد که برتبیل بگوا گر این رواق بت را از طلا مملو کنی قبول نخوا هم کر د' رتبیل علی الفور از مقابل عبد الله عقب کشیده وقدم بقدم قلاع و بلاد را تخلیه کرده رفت ، و باین تر تیب او را در درون درهای مهیب کش کرد آنسگاه راهها را از هر طرف قطع واردوی اورا تحت تهدید مرگ قرار داد اینست که عبدالله خطر را احساس و به رتبیل پیغام داد که اگر راه مراجعت او را باز گزارد از تادیه خراج عفو خواهد بود ، اما رتبیل جواب داد اگر میخواهد زنده بر گردد سه صد هزار درهم تادیه وعهد نامه تحریر کند که در آینده با کابلشاه داخل جنگ نخواهد شد و بلاد او را از آسیب محفوظ خواهد گذاشت عبد الله مجبور بود این قرار را به پذیرد و در عوض از در بار خلافت معزول گردد خلیفه عبد الملك موسى طلحه را بحکومت سیستان مقرر نمود و او تا سال ٧٥ در زرنج ماند ، اما سیستانیان نمیخواستند در قید امویها باشند لهذا با فرق عربی خوارج که برضد حکومت اموی هم بودند داخل روابط شدند. حجاج عسکر کافر زیر قیادت عبیدالله بن ابی بکره بسیستان اعزام نمود ، اما حریش پیشدار عبیدالله با قطعه خود در جنگ با سیستانی ها تباه شد، وعبیدالله در ۸۱ وارد سیستان گردید، و به بست عسکر کشید، کا بلشاه بجنگ سختی پیشامد و مد بتدریج همان پلان قدیم را عملی و عبیدالله را قدم بقدم در داخل قلمر و خود کشیده رفت ؛ تا آنکه بیکبار گی اور ازیر محاصر قرار داده و خطوط مواصله او را از هر طرف قطع نمود، عبیدالله مجبور شد هشتصد هزا ر در هم تاوان جنگ داده خود و عسکر خودرا از ورطه مرگ نجات بخشد' افسر پیرود لیری از عرب «شریح» اینقرار داد را ننگین شمرده نه پذیرفت و خود را با عساکر مربوط خود بصفوف کابلشاه زده و قسمت بزرگی ایشان کشته شدند، بقیة السیف که بفرار ورسیدن به آن موفق شدند از فرط گرسنگی آنقدر طعام خوردند که ایشان نیز