Page image — the source of record
Machine transcription
(٦٥٧)
فصل ( بیست دوم)
غزنه و وجه تسمیه آن
شهری که امروز بر سر راه کابل و قندهار واقع شده و در روز گار سلطان
محمود غزنوی و فرزندان او یکی از بلاد باشکوه و زیبا و مشهور جهان شناخته
می شد قبل از دوره غزنویان نیز در کتب تاریخ و جغرافیا از ان نامبرده شده.
هیوان تسانگ سیاح چینی در حدود ٦٤٤ میلادی این شهر را سیاحت
نموده و آنرا پایتخت (تسا و کیو تو) زابلستان خوانده و نام شهر غزنه را
(هوسی نا) نگاشته است.
پروفیسر بن و نیست عقیده دارد که شاید این کلمه همان (گانزاك)
باشد اما چنانکه از تحقیقات اخیره پرو فیسر مذکور بر می آید در پارچه سغدی
این کلمه را به تلفظ (گزنك) یافته که بمعنی خزانه می باشد (١) مورخان عرب
گاهی آنرا غزنه و گاهی غزنی و گاهی غزنین نگاشته اند.
در رساله نفیسی که آقای کهزاد بنام مدنیت او ستائی نگاشته سرزمین
کخره را از روی اوستا سیزدهمین سرزمین خوب و مقدس اوستائی دریافته
و معتقد است که بقول بعضی مورخان کخره عبارت از همین کيكرك
غز نیست. نویسندگان روز گار آل ناصر نیز به لهجه غزنین از این
شهر نام برده اند. فرخی در قصاید خود آنرا غزنین خوانده.
عزم کی دارد که غزنین را بیاراید بروی
رای کی دارد که بر تخت پدر گردد مکین
گردیزی نیز آنرا غزنین ضبط نموده و واضح تر از همه عقیده سنائی
میباشد که در این باب تصریح کرده و گفته است:
عرش و غزنین به نقش هر دو یك است گرچه غزنین رفیع تر فلك است
(١) مقاله پروفیسر بن و نیست مجله آریانا ترجمه آقای نعیمی.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.