Page 64

(۴۳) و این نکته را زیاد کرد که بکمان من مصلحت طرفین در مصالحه میباشد ، نیزک پیشنهاد کرد درینصورت باید قتیبه قبول کند که برای همیشه عسکر او بدخول و عبور از خاك بادغیس مجاز نیستند سفیر قتیبه نزد او عودت و پیشنهاد نیزك را تقدیم کرد و قتیبه نیز که مثل سائر سرداران هوشیار عرب میخواست از عدم مرکزیت و اتحاد خراسان شمالی استفاده کند، عجالتاً اینقرار را پذیرفته و فیصله امر بادغیس را بوقت دیگر گذاشت قتیبه به بخارا و سغد عسکر کشید و بعد از حرب و صلح مراجعت نمود. درین سفر نیز ك حکمران بادغیس هم با اعتماد معاهده خویش یا از بوده طرز جنگی قتیبه را با دشمن ترصد میکرد ، چونکه عربها بر شجاعت جبلی خود اینک فنون جنگی را از محاربات روم و فرس استفاده و اضافه کرده بودند . قتیبه در آمل رسیده بود که نیزك از و وداع، و بلافاصله بجانب بلخ کشید، حرکت نیزك آنقدر سریع بود که فقط در نوبهار دم گرفت چونکه او از جانب قتیبه احساس خطر میکرد، این احساس نیزك مقرون بحقیقت بود و متعاقب حرکت او قتیبه از اذنی که داده بود پشیمان و مغیره بن عبدالله را به تعقیب او اعزام کرد، نیزك داخل وادی خلم شده بود که مغیره رسید و لی چون دید تاب نبرد نیزك ندارد ، ناکام مراجعت کرد ، نیزك این حرکت قتیبه را برای شکستن معاهده دلیل گرفته و اعلان مخالفت نمود، نیزك خواست اینبار تمام قواء پراگنده قوم راجمع ومتفقاً بر علیه نفوذ عرب یکبار اندازد، لهذا به امراء معروف محلی ازقبیل «جبغویه» شاه محلی تخارستان، اسپهبد ولایت بلخ رئیس علی مر و «باذان» وسائر حکمرانان جوزجان، فاریاب وطالقان نامه های نوشته، واینهمه را به تشکیل يك اتحادیه ملی ضدعرب دعوت کرد و همچنین به رتبل کابلشاه اطلاعداد که در صورت مغلوبیت این اتحادیه ازعرب، قلمرو کابلشاه پناه گاه فراریان وخزینه اموال واثقال شان باشد، رؤساء ولایات شمالی همه ایندعوت نیزك راپذیرفته و قبول کردند که حسب مقررات اودر تابستان