Page 636

(٥٩١) که داند تا کسانی باشند امین و معتمد که بنده ایشان را که مطلع است اختیار کند تا اقتصار کنند وزیادتی نستانند بنده مقابع ایشان بگوید که تمامی بدیشان رسانند تا بکار برند . الجواب : خواجه فاضل را ادام الله تا ئیده ها این اجابت فرمودیم و آنچه رسم است نوشتیم . می گویدابوسعید مسعود بن محمد که الله الطالب الغالب الرحمان الرحيم که با ابوالقاسم احمد بن حسن برین جمله نگاه داریم تا ازوی درهنك خیانت آشکارا و پیدانیايد و ای نیکوی خویش را درباب وی انگر دا بیم و سخن معاندان وحاسد ن ودشمنان اورادرباب وی نشنویم وخدای عزوجل را برین گواه گرفتیم و كفى بالله شهیدا بخطه وتاریخه . خواجه بزرگ در روز گار سلطنت مسعود سخت با احترام و حشمت می زیست وتا وقت آخر مسعود او را بنظر حرمت می انگر یست و اگر گاهی بنصایح او گوش نمیداد حرمت ظاهری او را هیچ وقت فرو نمیگذاشت . يك بار حصیری ملازم خواجه را در بلخ بی حرمت کرد باوصف آنکه وی از بزرگان بار گاه بود سلطان بر او خشم گرفت و او را نزد خواجه بزرگ فرستاد ومبالغ کثیره او را جریمه نمود سلطان می گفت خواجه بزرگ ما را به منزلت پدر است.درمحرم ٤٢٤ خواجه در هرات مریض شدوسلطان او را بهرات گذاشته قصد نیشاپور نمود در حال مریضی نیز خواجه از سخت گیری و تشدد دست باز نکشید سلطان در شادماخ بود که خبر وفات خواجه بزرگ رسیدوسلطان سخت متاثر شد و گفت دریغ احمد یگانه روز گار . چنو کم یافته میشود و بسیار تاسف خورد و توجع نمود و گفت اگر بازفروختندی ما را هیچ ذخیره از او دریغ نبودی!ابونصرمشکان بمر گ وی مرثیتی سرود که مطلع آن اینست : يا ناعيا بكسوف الشمس والقمر بشرت بالنقص والتسويد والكمد