Page 410

(٣٦٥) ابو عبدالله طائی درین جنگ زخم های منکر برداشت وسلطان به توسط غلام های خاص خویش از وی حمایت کرد و او نیز تا پایان جنگ مردانه مقاومت کرد وازین جنگ غنایم فراوان نصیب لشکر سلطان شد عتبی میگوید: سنگی از بتخانه آنجا بدست آمد که از کتیبه آن معلوم می شد که چهل هزار سال از کتابت آن گذشته این قضیه موجب استهزای سلطان واقع گردید زیرا وی بر آن بود که عمر جهان از هفت هزار سال بیشتر نمیباشد (١) بعد از ان سلطان جانب دره کشمیر عطف عنان نمود تا تریلو جیپال را که بگرد آوری لشکر مشغول بود بر سر جایش بنشاند و در یکی از دره ها که بر سر راه کشمیر بود باوی متصادف شد درین جنگ نیز تریلو جیپال و قوايش مغلوب گردید و تروجیپال شکست فاحشی نموده از میدان گریخت. این فتح رعبی عظیم در دلها افگند و در کران تا کران هندوستان رسید سلطان قلعه نندنه را بر سارزع یکی از افسران خود سپرد و خود بسلامتی و فیروزی بغزنه باز گشت . جنگ نانی سر سلطان در خزان ٤٠٥ بعد از فتح نندنه بعزم تسخیر نانی سر از غزنه حرکت نمود عتبی می نگارد که به سلطان اطلاع داده بودند که در تانیسر فیلان بی شمار از جنس سیلمان میباشد که این پیلان نسبت به سایر انواع خیل امتیازی خاص دارد و سلطان بشوق این پیلان به تسخیر تانیسر تعجیل کرد اما گردیزی بر آنست که به سلطان خبر آوردند که تانی سر جای بزر گست وبتان زیاد در آنست و چنانکه مکه نزد مسلمانان حرمت دارد تانیسر نزد هندوان محترم است و در آن شهر بتخانه باستانیست و در آن بتی عظیم است که آنرا چکر سوام گویند گردیزی این جنگ را د رسال ٤٠٢ می داند و ابی اثیر آنرا در (١) عتبی ترجمه جرفا دقانی .