Page 362

(۳۱۷) بخارا فرستاد تا امیر نوح بجنگ حاضر باشد ولی عبدالله عزیز که از پیش بافراویان فطری مخالفت کارانه داشت امیر نوح را ازین سفر باز داشت ووی را گفت چون تجمل وحشمت ناصر الدین در منتهای درجه کمال و شکوه است و کوکبه امارت بخارا در جنب آن كوچك و حقیر مینماید عزیمت سلطان درین سفر سود مند نیست ناصر الدین چون از موضوع آگاهی یافت سیف الدوله را با بیست هزار سوار به بخارا فرستاد تا امیر را بحال آرد و عبدالله عزیز را از وزارت معزول و بجای او ابونصر بن ابی زید را بوزارت بردارند و خودش با ايلك خان صلح نمود باین ترتیب که قطوان حدی فاصل میان مملکتین باشد وفایق نیز به سمرقند مقرر شود و عهد نامه درین موضوع انشاء و بامضای ائیمه و مشایخ ماوراء النهر رسانيده ناصر الدین به بلخ وايلك خان به ولایت خویش باز گردید سیف الدوله نیز در بخارا اوامر پدر را اجراء داشته به نیشاپور باز گشت وامیر نوح عبدالله عزیز را نزد ناصر الدین فرستاد و وی اورادر قلعه گردیز بحبس افگندـ اندکی بعد ازین ابوالقاسم برادر ابوعلی سیمجوری از غیاب سبکتکین استفاده کرده نیشاپور را تصرف نمود ناصر الدین سیف الدوله و برادر خود بغراجق را فرستاد و ابوالقاسم هزیمت یافت و در این اثناء کدورتیکه میان فخرالدوله ودربار بخارا بود نیز به توسط و تدبیر ناصر الدین به صلح و خویشاوندی تبدیل یافت و وزیر ابونصر را بر دست غلامان خویش مقتول و بجای آن ابوالعظفر برغشی با شاره ناصر الدین به مسند وزارت تمکن یافت مقارن اینحال که ناصر الدین در بلخ بود امیر نوح در ۱۳ رجب سنه ۳۸۷ وفات نمود و یکی از خواهران ناصر الدین که وی را نهایت دوست میداشت با دو سه تن از اطفال و نواسه های او بجوار رحمت الهی پیوستند ـ و در خاتمه این واقعات المناك خود سبكتگين نیز سخت مریض گشت و بستری شد و بهوای غزنه مشتاق گردید و امر داد