Page 282

(٢٤٦) را در تصرف خود آرند، این دو نفر عاملان تاش را برطرف کرده و خود با اعلان مخالفت بمرو رفتند. تاش چند نفر از عاملین قتل ابوالحسین وزیر را دستیابی و به فجیع ترین وضعی هلاك نمود. رتبه و زارت را هم به ابوالحسن مزنی سپرد و خود بعزم سرکوبی آن دو نفر حرکت راهی شد و به آمل شط فرود آمد . در بین این سه سردار که هر کدام در جنگجوئی آیتی بودند و گرم و سرد جهان بسیار دیده و چشیده اصلاح طلبانی که طرفدار به خاك و خون نشستن مردم نبودند واسطه شده و موضوع را به طور مسالمت آمیز حل و فصل کردند. باینترتیب که نیشاپور تاش را باشد و بلخ فایق را و هرات ابو علی را. باینصورت هر کدام بجاهای معینۀ خود رفتند. امیر رضی وزیر دست نشانده تاش (ابوالحسن مزنی را چندی بعد برطرف کرده و عبدالله عزیز را عوض او بر قرار نمود این شخص از روی دشمنی که با آل عتبی داشت تاش را که دست پروردۀ آنها بود از زعامت نیشاپور بر طرف کرده امر داد تا به نساوا بیورد رود و ابوالحسن سیمجوری را بدان منصب عوض او بر قرار کرد. بخشیدن لقب وحکومت مر اندازۀ که ابوالعباس تاش را خرسند ساخته بود باز گرفتن آن دو چند ان او را متأثر ومتوحش گردانید. ضمن اظهار دوستی خود نسبت به شاه در محضر سپاهیان تمایل آنها را نسبت بخود خواستار شد . ایشان متفق الکلمه همراهی خودها را با او خاطرنشان ساخته وطی عریضه ای از دربار التجا کردند که در منصب و شغل فرمانده شان تغییری داده نشود اما عرض آنها بسمع قبول شنیده نشد . هنگامیکه امیر ابوالحسن به نیشاپور آمد تاش با کومکی که از فخرالدوله علی بن حسن بویه گرفته بود شهر را برو حصار کرد وا بوالحسن