Page 267

(۱۳۱) رکن الدوله عراقی را از آنجا رانده بامور آن ناحیه وامیدست گرفت ، رکن الدوله که خودش در فارس می بود حینیکه از قضیه مطلع شد ، برادر خود معز الدوله را مامور نمود تا با لشکر خراسانی که ری را تصرف کرده بودند بجنگد. جنگهای سخت و مدهشی بین منصور و عساکر معز الدوله رویداد و عساکر خراسانی توانستند تا اصفهان نیز پیش بروند . در آنجا هر دو لشکر به قحط و غلا دچار گردید. عراقی ها صبر و قناعت پیشه کردند و خراسانیان استقامت را در ملک بیگانه آنهم در مضیقه خوار و بار ، تاب نیاورده رجانب ری باز آمدند بالاخره در ربیع سال ٣٤٠ منصور درری وفات یافت . جنازه او را از عراق به سپینجاب خراسان موطن آبایی اش نقل دادند. بعد از وفات منصور امیر نوح دو باره بفکر انتخاب ابوعلی که وقتی از دست او مجبور به ترک سلطنت شده بود : افتاد و عنصری را که بعد از ماجرا جویی های بسیار در کنجی خزیده و آرام گرفته بود ، دوباره برو یکار آورده و والی خراسانش ساخت، در حالیکه هیچ مجبوریتی در بین نبود که چنین آدمی را با آن همه سوابق ماجرا جویی صاحب اقتدار بسازد و حالا که چنین امری صورت گرفت منتظر نتایج آن باشیم . و شمگیر همان کسیکه به کرات شکست خورده باز بهببودی جیوش خراسان بحکومت میرسید این دفعه نیز در سال ٣٤٢ خواستار کمک شد . در نتیجه ابوعلی موظف گردید به طرفداری و شمگیر بار کن الدوله داخل جنگ شود . در مقام طیرک جنگی بین خراسانیان و دیلمی ها در گرفت و باز مثل گذشته علوفه کمیاب شد و زمستان هم چهره زشت خود را نشان میداد ، ابوعلی چاره ندیده با تحمیل شرایطی صلح را بر قرار کرد . از شرایط صلح یکی پرداخت صدهزار دینار به خزانه امیر نوح سامانی بود