Page 252

(٢١٦) رادلاسا نماید این بار حسین حکومت آنجا را برای خود مسلم می پنداشت لذا بر خلاف همه چشمداشتها و انتظارات قرعهٔ حکومت سیستان بنام سیمجور دوائی اصابت کرد. حسین با دلی مالامال خون سیستان را ترک گفته و بطرف هرات (۱) یعنی محل ماموریتش رفت. تا هنگامیکه احمد زنده بود نامبرده نتوانست مخالفت خود را علنی سازد اما با روی کار آمدن امیر سعید و اطلاع از جنگ اسحق و فرزندش الیاس جانب منصور پسر دیگر اسحق را گرفته و هرات را ضبط نموده بعد از آن به سوی نیشاپور حرکت کرد. برای دفع شورش این دو نیز حمویه سپه سالار مامور گردانیده شد هنوز حمویه به نیشاپور نرسیده بود که منصور باثر زهری که باو خورانده بودند وفات کرد. حسین هم که خبر آمدن سپاه را شنید پس بجانب هرات عازم شد. در آنجا محمد بن حمید یکی دیگر از عاصیان نیز بدو پیوست حسین بعد چندی از هرات با سپاه گرد کرده خود به سوی نیشاپور روان شد و برادر منصور بن علی را در هرات جانشین خود ساخت. این بار از طرف دربار نصر احمد بن سهل کامگاری برای سرکوبی حسین مرورودی فرستاده شد. احمد بن سهل هرات را از نزد منصور بن علی باز ستانیده و به تعقیب حسین بر آمده (ربیع الاول ٣٠٦) و بر او دست یافت . بعد از رفع غایله حسین مرورودی احمد بن سهل به حکومت نیشاپور منصوب گشت. گویند وعده هایی نصر به احمد داده بود که در مقام ایفا برنیامده از آنجهة احمد متوحش گشته حکومت خراسان را مستقلاً از خلیفه المقتدر بالله خواستار شد خلیفه عباسی که هیچگاه طرفدار وحدت حکومت ملی نبوده و مخوصاً از اقتدار خراسانیان اندیشناک بود این خواهش را به میل خاطر پذیرفت . معلوم نیست پادشاه سامانی به يك نائب الحکومه چه وعده یی داده بود (۱) طبقات ناصری ترجمه میجر راورتی ص ٣٦ ج ١ا