Page 212

(۱۷۸) فرسنگ رفتی و بسیار آزموده بودم امروز چنان سست همی رفت که خواستم که فرود آیم پایهای او بیدی فرو شد و از اسب فر و افتادم و از خویش نو مید شدم دو غلام قصد من کردند» . تاریخ این واقعه را نیز فرسخی جمادی الاول ۲۸۸ ضبط کرده اما اصح روایات همان است که بالا ذکر شد . چون عمر ودستگیر شد اسمعیل بن احمد او را به سمرقند که مرکز سلطنت آل سامان بود برد و خبر واقعه را بمعتضد انگارش کرد خلیفه شادمانی زیاد نموده ذريعة عبد الله بن الفتح عهد و خلعت ولوای خراسان را به اسمعیل فرستاد و اشناس را که از خدام خاص او بود برای آوردن عمرو با او همراه کرد اشناس مذکور عمرو را در ربیع الاخر یا جمادی الاخر سنه ۲۸۸ مقید و محبوس داخل بغداد نمود در موقع ورود به بغداد عمرو بر شتری سوار بود که قبلا خود خلیفه هدیه نموده بود و یکی از شعرای عرب در آن باره قطعه مغزی سروده است . مولف تاریخ سیستان می نویسد که چون اسمعیل سامانی عمرو را بسمرقند برد اولا به بیست و پس به ده ملیون در هم غرامت موافقه نمودند که چون مال مذکور از سیستان بر سر عمر و مستخلص شود اما نوادگان عمر و که درین موقع بر سیستان تسلط داشتند از پرداخت این مبلغ استنکاف نمودند تا رسول خليفه بطلب عمر و به سمرقند رسید و اسمعیل از قبول حکم سر پیچی نتوانسته عمر و را با او فرستاد اما در خفا چنان مواضعه کردند که عمر و را با اندك محافظين براه سیستان ببرند تا اگر کسی برای استخلاص او اقدام نماید ملامتی بر امیر سامانی وارد نگردد مگر در راه احدی اقدام بخلاص او نکرد و چون اشناس خادم خلیفه ازین امر اظهار تعجب نمود عمر و گفت «من بر سر پادشاهان چون استاد بودم بر سر کودکان چون کودکان از دست استاد