Page 120

(۸۹) خریده و یا مهروبی را داده بود و اگر اسب واشتری داشتند او داده بود ! همین نویسنده دروصف يحيى بن خالد وجعفر بن یحیی عبارات ذیل را نقل ميكند : اگر سخن در و گوهر بودی و یا از سخن لعل و گوهر توان ساختی ، بيشك كلام آن دو بزرگوار را میتوان لوء لوء و گهر نامید ، شعراء عصر هم انقدر که خاندان برمك را مدح نمودند ، هيچ خلیفه را بان اندازه نه ستوداند . معہذا خاندان برمك در دربار بغداد دشمنان قوی داشتند و دسته های متنفذو متعصب که رفتا ربنی امیه را در مورد عجم دوباره میخواستند تجدید شود ، ازین نفوذ قوی خاندان برمك منز جر ومتنفر بودند ، خود خلیفه هم بتدریج از اقتدار سیاسی و خراسان پرستی ایشان بدبین گردیده و در صدد بود که بازی اسلاف خود را در مورد ابومسلم با برمكی ها تجدید کند لهذا در پی بهانه افتاده وبزودی بها نه چندی بدست آورد که یکی از آنها رها کردن محبوسی بنام یحیی بن عبد الله بن حسن از طرف جعفر برمکی بود داستان شور انگیز عباسه خواهر زیبای هارون الرشید را که معقوده و دلداده جعفر و از و در پسری بر خلاف رضای هارون آورده بود ، نیز با ین بهانه ها اضافه میکنند . ولی معلوم است سخن همان یکی و دیگرها عبارت آرائی است ، هارون بزودی مهر تکفیر را که مؤثر ترین آلات قتاله خلفاء دمشق و بغداد در برابر سیاسیون و ملیون امپراطوری وسیع آنها مخصوصاً خراسانیان بشمار میرفت بخاندان برمکی زده ، وتبلیغات دشمنان این خاندان را که ایشان را زندیق معرفی میکرد تقویه نمود . اسم زندقه در عهد عباسی بهر فاسق شر ابخوار وبيباك اطلاق ميشد ولی بعدها اين يك کلمه کش دار سیاسی شده ، بهر دشمنی و مخالفی که میخواستند بر است یا دروغ ، بحق یا ناحق استعمال میکردند ، اینست که