Page 104

(۷۴) در هر حال ابومسلم از خواندن مکتوب ابوداود بیشتر از فرمان خلیفه متفکر شد، زیرا اندیشه میکرد مبادا در رفتن او بخراسان ابو داود غدار از در مقابله درآمده و آتش جنگهای داخلی را مشتعل نماید در حالیکه خلیفه عباسی هم با او همکاری خواهد نمود، اصرار ابوحمید مروالرودی برتاثیر اینمکتوب افزوده و بالاخره ابومسلم عزم مراجعت بدربار خلیفه نمود، درحالیکه ابداً از خلیفه ترسی سوای نفرت نداشت، زیرا ازبوی خراسان در معیت او بوده، مگر ابومسلم احساس نمیکرد خدعه گاهی برقوت غلبه میکند. وقتیکه ابومسلم بدارالخلافه رسید سه روز بهم چنان پذیرائی و گرم جوشی از طرف خلیفه نشان داده شد که اینمرد رشید و وقور در اخلاص منصور نسبت بخود متیقن گردید. ولی روز چهارم که بدیدن خلیفه رفت منصور وانمود کرد با او خلوتی دارد، لهذا او را تنها بدرون خانه احضار کرد، همینکه ابومسلم وارد شد. چهار نفر تیغدار از کمین گاه ها جسته و اینمرد نامی را ریز ریز کردند، منصور پس ازین امر کرد تا سر او را در میان طبق های درهم و دینار در معسکر خراسان ریختند. روزیکه این فاجعه عملی شد چهار شنبه ١٥ شعبان سال ١٣٧ هجری و ابومسلم بسن ٣٥ سالگی بود. انعکاس قتل ابومسلم در خراسان: بعد از کشته شدن ابومسلم گرچه نفوذ حکام عباسی مجدداً در ولایات مفتوحه خراسان مستقر گردید، امادست خراسانیان نیز در امور خلافت محکم شده بود خراسانیان چنانچه ابومسلم را تقویه کردند ابومسلم خاندان برمك را بپرورش و در دربار خلافت داخل نموده و اینخاندان هم خانواده مشهور سهل خراسانی را در دولت عباسی برقرار ساختند و گرچه بعدها این هردو خاندان از طرف خلفاء عباسی در عقب ابو مسلم فرستاده شدند اما اینها مرد دیگری چون