Page image — the source of record
Machine transcription
(۳۷)
در جنگی که با امیر نوح در مقام مرو رویداد ابوعلی و ابراهیم بن احمد غالب بر آمده و در اثر شکستی که به امیر نوح دست داد حصۀ اعظم سپاه امیر هم به ابراهیم پیوست . ایشان وقتیکه قوت و اقتدار بیشتری یافتند قصد تسخیر مقر پادشاهی کرده و آهنگ بخارا کردند . نوح هر آسان شد . و شهر را ترك و بسوی سمر قند عنان گردانید . در بخارا خطبه بنام ابراهیم خوانده شد و امیر فراری را مخلوع پنداشتند . چندی نگذشت که ابوعلی وضع ابراهیم را با خود خصمانه یافته و از سوء قصد او مستشعر گشت بنا بر آن در نگ را لازم ندیده و به سوی چغانیان رفت . در خلال این مدت منصور بن قراتکین از حبس رهایی یافت و بسرعت خود را به امیر نوح که سر گردان هر طرف میگشت رسانید .
جدا شدن ابو علی - همان مرد که کار ابراهیم را بسامان رسانده بود . و پیوستن منصور به امیر نوح، ابراهیم را متوحش ساخته و با خود چنین فیصل نمود که نباید بار مسئولیت مستقیم را از دوش بر داشته و بر دیگری تحمیل کند . برای اجرای این اندیشه ابو جعفر برادر امیر نوح را بدام کشیده و ظاهراً به تخت نشانید رتبۀ سپهسالاری را برای خود نگهداشت . مدتی نگذشت که ابو جعفر هم (شاید در اثر تغییر فکر ابراهیم ) خود را بدین امر شایسته ندیده و متفقاً به نوح نوشته و او را دعوت به اختیار تخت و تاج موروثی نمودند .
امیر نوح بعد از محرومیت های بسیار ناگوار در رمضان سال ۳۳۵ مجدداً به بخارا وارد شده از روی غیظ ابراهیم و ابا جعفر را کور ساخت .
واقعۀ دیگری هم در خلال این مدت ( از جمادی اول تا رمضان ) بظهور پیوست که نمی خواهیم نا گفته از آن بگذریم .
پیشتر دیدیم که ابو علی برادر خود فضل بن محمد را به بند آورده بود . با حرکت وی از نیشاپور فضل خود را رهایی داده و مردهائی دور خود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.