Page 111

(۹۱) کشیده و پای توقف در چشم رکاب گذاشتیم و صف آرای همان رستاخیز و همان معدودی چند یافتی گردید بضرب توپ خصم کوب قلعه بدین بسیاری را از ایشان زیر و زبر کردیم چون دیدند که اکثر اسپ و آدم اقدام آن دو توپ از در در آوردم شدند زیاده ازین جرأت گزین نشده پای همت پس کشیده طائر وار در قفس حصار خزیدند چون این خبر در پیشگاه رسید لشکر مهر که طلب مانند تیر بر هدف مطلب اعنی بحضور ظفر کوکب آمده گفتند که حیف خوب آمده بودند ولی بدجستند غرض که بندگان ما تا بوقت مغرب در آن سرزمین زینت گزین اجلال بوده بعده عنان توقف از کف گذاشته آهسته آهسته رونق افروز دائره دولت و اقبال شدند چون دوست محمد خان آمده متصل بباغ رحمدل خان فروکش شد یکدوروز مورچال جنگی درمیان بود یعنی از طرفین کسی را که پیمانه عمرش لبریز بیاده اجل شده بود فدای ارجمى بيكوش جان میشنواد مگر سران غلامخانه كابلی متواتر مخفیاً عرض رسامیشدند که هرگاه بندگان همایون چنگ از گریبان جنگ بکشند البته در عرصه نزديك روز اینجا ظفر شب تاريك نموده دولت بحضور آفتاب اشو بدست می آوریم داغ دیدگان قندهار بدوست محمد خان اظهار نمودند که خویش اقربا هم از ما نیست بیگانه و آشنا به اعتبار اگر شتاب کاری بکنی همه مردم کابل از قراگیر و رشته عبودترا گسسته دوست محمد خان اگرچه از مردم کابلی مطمئنینت نداشت اما بميهودایه ان اندکی تیقن و اطمینان میداشت چون دید که لشکر پادشاهی بیغم بکنار نشسته قسم تمجیز پیش نمیکذارند ویگان ویگان از سپاه ما گریخته میروند یقین شد که البته زیر کا سه نیم کا سه باشد لهذا مردم را فرصت نداده و مصحف فریب را مکر رشفیع ساخته و بدست گرفته هر یکی را تجید بقسم میداد خلاصه اینکه در مقابله اول که بهنگام عصر از دو طرف جنگ بیش آور دار نوك شمشير ورمح يلان هزیر توان و آتش فشانی اتواب و زنبورك آتش فشان نیشهای دلریش خورده راه خویش بمعاودت پیش گرفت بلکه از آمدن بقندها و پشیمان گردید چنانکه از ملاحظه پشیمانیش قندهاریان دست از خان و مان کشیدند عساکر پادشاهی از چیره دستی خوددران مقابله شادان و شکر گویان اما از شکستن وتر قيدن يكضرب توپ که در آمده بود از ناقابلی و گرم روی توپچی بی وقوف بطهور پیوست نهایت دل شکسته و خاطر آشوب شدند که فال بد آمده نیت چه مال نتیجه دهد چون پنجه آفتاب ما لعتاب و آستین ظلام متواری شد بندگان عذر غیره اقبال چون ماه جهانتاب که در خیمه زمردین جبین طناب نشیند تکیه گزین سریر اجلال شدند خوانین خلجانی و درانی بلوچ و سیستانی مانند انجم حلقه زدند بندگانم فرمودند که این منزل منزل مقابله نیست لشکر پادشاهی که همه جا چون مقدتربها مجتمع می بودند الحال مانند بنات النعش متفرق اند از يك گوشه لشکر تا گوشه دیگر یکفرسخ فرق است آیا كدام میدان وسیع که نامرد از ظاهرد فرق شود، درین گوشه و کنار است یا اینکه پیکاران