Page 103

(۸۸) نه هر که چهره بر افروخت دلبری داند نه هر که آینه سازد سکندری داند و بر مرآت خواطر خطیر پیدا و هویدا شده بود که جهانداد خان درانی با میرانی برشك اینکه سردار سمندر خان درانی با میرائی چرا اینقدر محرم اسرار پادشاهی و مشمول عنایات عالم پناهی گشته ابله اصفیا پیوسته بساط شطرنج منافقت گسترانیده و از راست روی رخ برتافته فیل مانند در راه کجروی استاده از حسرت بی بنیاد خاك فتنه و فساد بر سر میزد با وجود اینکه یقینش بود که سردار مذکور مانند رخ در خط متنگاری راست رفتار است از حسن رفتار است که عنایات سلطانی شامل و امورات خاقانی کافل گردیده فرزین وار مطلوب هر طالب شده بخانه دل موافق و مفالت راه برده و دلارام مرا در آنچنان رام ساخته که پیشش بیعنان تکاپو مینمایم و نمد پوشه کتان را چنان مداء لطف و انعام بسته که مدام چون بیرق پیش رو میدواند و فیل از صد ور مات میشود با اینهمه از راه منافقت خود را نمیکشد و بعضی اوقات از جوش ديك شیطنت و عاد خود پوشیده تمسکی میچشید اگرچه بندگان ما بحسب تفت رفق و مدارا میفرمودند اما هیبت سلطانی و سطوت خسروانی هريك بجایش میداشت و هیچکس سر خود را بر نمیداشت مگر احیانا کسی طاهراً حکم پادشاهی و ملاحظه ادب درگاه والا جائی نمیکرد و باحسن وجه سزای خود مییافت چنانچه پیش از ین چند یوم پاینده خان ولد سردار مدد خان درانی اسحق زائی مرحوم را که در دلاوری و خودبینی سر خود را بر آسمان میدید فریب امرا پرده عظمت و جلال با کسی از خوانین عند المکالمه درشتی و جدال آغاز کرده بالاتماشا دست بقبضة شمشیر برد فی الفور غضب پادشاهی در التهاب آمده نزديك بود که جلاد اجل مرغ روحش را بشعله شمشیر کباب سازد اما امرای درانی و عظمای بلوچی از سکه آب روی خود را بشفاعت در بدل خونش بحضور ریختند آخر الامر لگد کوب و قفا خور عوام گردیده در حبس افتاد بعد چندی غضب سلطانی ندای اخراجش در داد کسی که حق نشناسد بروا میند تیر القصه در آخر شهر ذی حجة الحرام سنه ١٢٤٩ هجریه جیوش بحر خروش که در بند ذاکر رسید که تا قندهار دو کروه فاصله دارد هنگام پریشان جمع کثیر از پیش تازان قندهاری قریب به بند مذکور آمده میانی روی خود را نموده خود نمائی کردن گرفتند بندگان ما بتصور آنکه شاید قندهاریان مقابله پیش آمده باشند صفوف لشکر را آراسته بکمال ترتیب و آراستگی واقعات شاشجاع (۱۰۰ مجلد) ب محمد صادق ح سید سرور نماینده مذکور محمد علی محمد هاشم رجبعلی ٨ ر ٦ ر٣٢