Page 200

« ۱۸۰ » مکان خود قرار گیرند از کمین در آمده غافل بجرگه داخل گردیم وهمه آنها را بچنگ آورده نگذاریم که احدی جان بسلامت بیرون برد چون عقد این امر و تدبیر انتظام پذیرفت . بنحویکه ذکر یافت شونال معمول ساخته همه زالمان را اسیر ساخته بطریق خاطر خواه سزای جزای به آنها دادند وخود بسریر عزو احترام بولایت چریره خواهش خود مستقر گردیدند از آنجا که پاد شاهی نقش خاتم کسی است که بزم معاش وسلوك را از مصباح رعایت حد و پایه خود مجلی ساخته دست از حیاات حال و مرتبه خود کوتاه نسازند و به تلاش وسعت دستگاه وحب ریاست و جاه از بساط آرمید گی و قناعت نفس قدم بیرون نگذارد وموافق رویه وسنت موروثی خود زندگانی کنند که اگر در روز گار راحت وعافیت موجود است در عالم سلامت نفس وعدم داعیه است اگر فی الواقع زالمانرا از حبه بغض ناین بلند پروازی های مشتعل نگشته تلاش هم چشمی شونال نمیکردند پیوسته صدر نشین آشیان عافیت و بالا گرد هوای اوج عافیت وفارغبالی می بودند بدانیکه همیشه راحت همنم سفر اهل قناعت وعزل وشرمساری در سراغ خانه ارباب منصب است . با قناعت عافیت پیوسته با شد همنان در سراغ خانه منصب بود سیلاب عزل از آنجا که ارباب بصیرت ودانائی را يك نكته کافی است هر گاه صاحبان عالیشان انگلیسه بها در هوس تسخیر ملك خراسان می کردند در آینه این همه خزاین ودفاین و گدام واثواب و دواب از قسم اسپان وشتران وغیره که تعداد آن ازحساب بیرون است وهزار ها سپاه حیاء وسفید از هندوستان و انگلستان مانند زاغان صید سرپنجه اقتدار غازیان شهبازان خراسان نمی شدند فقط از آنجا که سلطنت خراسان آسان نیست کــه نوا الهريك ارباب داعیه باشد چنت مکان نادرشاه پادشاه با وجود حشم خراسان لمحوای مضمون . شغال بیشه مازندران را نگیرد جز سگ مازندرانی وچندین خزاین ودفاین واسباب رقم نتوانست که تمام ملك خراسان در قبضه تصرف خود آورد اگر يك كوهستان میگرفت دیگر کوهستان یاغی و باغی می بود و چندین سالهای سال چنگهای کرده هر گز بملك خراسان قادر نشد چه جای صاحبان انگریزان باین لشکر هندوستان که صورت زاغان بودند که در عرصه ده یازده ماه تصرف ملك خراسان نمايند « صید را چون اجل آید سوی صیاد رود» . از آنجا که از مردم هندوستان چنین اجل رسیده بود که بی گور و کفن در خراسان از دست غازیان طعمه نهنگ دریای هلاک شدند وغازیان اسلام که همه تشنه زلال جهاد بودند سرخ روی دنیا و آخرت دانسته جان ناتوان را نثار راه این سعادت جهاد نمودند خوشا بحال کسانیکه شربت شهادت نوشیدند وای بر حال آنها که گوهر دین وایمان خودرا درین میدان معارك بانصاری باختند در بیان رفتن امیر بی نظیر ازجلال آباد طرف کابل و مشورت نمودن با سرداران کابل و گرفتن مبلغان از سرداران مذکور که از چنگ افواج انگلیسه بها در بدست یغمای آورده بودند وغیره امیر بی نظیر قلم خوش رقم که صدفه نشین ولایت سخن دانی است در تحریر این مدعای چنین بیان مینماید که هر گاه امیر دوست محمدخان درسته یکهزارو دوصد وپنجاه قوای معارك (۱۰۰۰) ب سردار محمد ع صید سرور د فتح محمد ن رجبعلی یوم ۱۳-۱۸- ۳۱-