Page 431

( ٤٠٦ ) سر کرد گان مقدونی که در جنگی از خارجیها شکست خورده بودند ساخته شده بود . مقدونیان از ان مکدر شدند . و از خواننده بد گفتند . ولی اسکندر گفت که دوام بدهد . کلیتس که از همه زیاد تر مست شده بود « تراتوهین بزرگ دانسته بر خاست وسخنان در شت گفته علاوه کرد.خونهای مقدونی است که ترا بزرگ ساخته که نمی خواهی پسر فلیپ باشی و خودرا پسر آمون میدانی » اسکندر بغضب آمدو شور بالا گرفت . بزرگان داخل شدند تا هنگامه‌را فرونشانند . پلوتار ك می نویسد که (١) . کلیتس هنوز از اطاعت سر می پیچید و باز حمت زیاد بواسطۀ رفقایش از اطاق بیرون کشیده شد . ولی او دوباره باطاق از در دیگر داخل شده به بسیار بی حرمتی اشعار اندروماش پوری بید Euripides’s Andromache را خواند وقتیکه بیت ذیل را سرود : « افسوس ! در یونان چه احکام و چه چیز های بد جریان دارد !» اسکندر نیزۀ یکی از سپاهیان را گرفت و خودرا در عقب پردۀ پنهان کرد . در موقعیکه کلیتس پیش می آمد با نیزه اورازد. کلیتس بايك فرياد وناله افتاد . غضب شاه فوراً زائل شد و بخود آمد . وقتیکه رفقایش را دید که دور اوجمع شده ساکتانه می‌دیدند نیزه را از جسم بیجان او کشیده میخواست در حلق خود فرو برد . نفری گارد دست او را گرفت و او را بکجا ئی با طاقش بردند . اسکندر تمام آنشب و روز را با گریۀ تلخ گذرا نید. تیاری سفر هند: در بهار سال ۳۲۷ ق م جنگهای دوسالۀ اسکندر در ولایات باکتر یانه و سوگدیانه با نجام رسید پس در فکر سفر هند شد، زیرا در مواقعیکه بدون جنگ میماند کارهای را مر تکب می شد که نام او را برز مین می زد و نارضائی در قشون او تولید می‌گردید. اسکندر مجبور بود که همیشه قشون خود را مشغول بدارد از طرف دیگر جاه طلبی های بی حد وحصر او نیز سبب حر کت او بطرف هند شدزیرا در افسانه های یونانی خوانده بود که هر کول و پاکوس پسران ١ـ ص ٥١ ـ ٥٢ سوانح اسکندر كبير تاليف پلوتارك .