Page 410

(٣٨٥) اینکه کارهای او را مانند کارهای ارباب انواع با پهلوانان اساطیری یونان جلوه دهند نام های محلات ، کوهها وغیره را تبدیل نموده رفتند . اسکندر هم از فرط جاه طلبی و خود بینی بر این گفته ها باور می کرد . مورخین ما بعد نیز تاریخ های خود را بر روی یاد داشت های سرداران اسکندر استناد نمودند . عبور از هندوکش: در اواخر بهار سال ۳۲۹ ق م هنگامیکه آفتاب برفها را بقدر کافی آب کرده بود اسکندر عساکر خود را که بالغ بر پنجاه ، شصت هزار اوروپائی میشد آماده حرکت ساخت . اسکندر میخواست وارد صفحات باکتریا نه شده بسوس را مضمحل کشد . منطقه پاروپا میزادی را از منطقه با کتریانه سلسله کوه هندوکش یا باصطلاح یونانیان کوههای قفقاز جدا می کرد اسکندر برای رسیدن باین صفحات لازم بود از بالای این کوهها بگذرد. اما اینکه اسکندر از کدام راه از کوه هندوکش گذشته واضحاً معلوم نیست. مورخین در تعین آن با هم متفق نیستند. بعضی نوشته اند که اسکندر از راه بامیان رفته باشد. اما اگر خوب دقت کنیم این راه موافقت نمیکند زیرا نظر بتذکره مورخین، اسکندر بعد از طی شانزده روز از بالای کوههای هندوکش به در اپساکا Drapsaca رسید که اولین مقام است در طرف شمال هندوکوه و صفحهٔ باکتریانه بدینقرار باید در موقع عبور خود از کوههای هندوکش از درهٔ کوشان گذشته باشد . مولف جرمنی موسوم بسه شورتس Schwarz که در اپسا کار را بطور قطع اندراب تعین کرده، بحقیقت قرین معلوم میشود. اگر دراپسا کا اندراب قبول گردد در تعیین خط سیر اسکندر از بالای کوههای هندوکش خیلی آسانی رخ میدهد زیرا از راه درهٔ کوشان که بشمال سیاه گرد غوربند واقع است رفتن باندراب خیلی آسان میباشد. واز اندراب خط سیر رودخانه انسانرا بصفحات باختر و ضمناً بقندوز رهنمائی میکند. حاجت بتذکار نیست که در اراضی کوهستانی هر دره بذات خود بهترین راه طبیعی است و غیر ازان عبور و مرور مشکل میشود.