Page 288

(٢٦٣) تا حواشی غربی آریانا حتی اراکوزیا (حوزۀ ارغنداب) و باختر، عالم سامی به عنعنات و تاریخ و آئین و کلتور آریائی کشور ما تماس حاصل کرد و نام زرتشتر و بعضی قسمت های رفورم او را با خود به مدیا و فارس و بین النهرین و اراضی سواحل بحر سفید بردند تا اینکه مادها و فارسی ها در سالهای ۷۰۸ و حوالی ٥٤٩ به تدریج اول هر دو از سلطۀ سامی و بعد دومی از سلطۀ آمریت ماد خلاص شده و در حوالی ۷۰۸ و ٥٤٩ سلطنت های در خاک های خود تشکیل کردند و از اختلاط آئین اوستائی و ستاره پرستی آشوری و بابلی دیانت و ثقافتی بمیان آوردند . طوریکه اظهار نمودیم بعد از ویشتاسپه و «سپنتوداتا» معلومات اوستا راجع به پادشاهان آریانا متوقف میشود . این مسئله به هیچ صورت دلیل شده نمیتواند که از ین تاریخ یعنی تقریباً از حوالی هزار قم به بعد سلسلۀ سلطنت و مملکت داری در آریانا سقوط کرده است . درین شبهه نیست که ازین وقت تا زمان لشکر کشی های سیروس هخامنشی تاریخ کشور ما تقریباً در عرصه ٥ قرن تاريك است ولی این مسئله سراسر مربوط به بربادی مأخذ است که بصورت مسلسل و واضح عجالتاً چیزی نمیتوان گفت معذ لك اشعار حماسی و رزمی و شهنامه ها و گرشاسپ نامه ها که خارج از پادشاهان و پهلوانان اوستائی آریانا به رویۀ اوستا عنعنات جدیدتر بعد از اوستا و در نتیجه پادشاهان و پهلوانان کشور ما را بعد از عصر ویشتاسپه و «سپنتوداتا» قید کرده اند و ترتیب و شرح حال آنها مطالعات جداگانه بکار دارد در قطار سلاله های باستانی پیشدادی و کاوی واسپه بلخ از آنها هم کنده کنده اسم میگیرند، از ان جمله است سلاله كورنگ شاه زابلی که از کابل تا نیمروز سلطنت داشتند و به نام های شیدسپ، تور، طورك، شم، اطوط، گرشاسپ و غیره یاد شده اند. بهر حال مقصود من این است که تاریکی این دوره سراسر مربوط به نبودن