Page image — the source of record
Machine transcription
(٨٤)
شامل بودند و ازان علیحده بحث خواهم کرد در اثر تبلیغ ریشی آنها «و بسو امیترا» متحد شدند و «جبهۀ بهاراته» را در مقابل «سوداس» شاه دیگر آریائی که در خاك هند بیشتر داخل شده بود تشکیل داد. (١)
قبیله بهاراته باتمام عشایر خورد و بزرگ خود مدتی در دامنه های جنوب هندوکش و سپین غر بود و باش داشته و به تدریج بطرف وادی « سپته سندهو » (پنجاب) پیش رفته اند. از روی دو قضیۀ مهم که عبارت از دو جنگ معروف آریائی در میان خود شان میباشد و یکی آن در سرحدات شرقی آریانا بنام « جنگ ده ملك » و دیگری در حواشی جنوب غربی آن در حوزۀ (سراسواتی) (٢) یعنی ارغنداب واقع شده و به جنگ های «دیواداسا» پادشاه معروف است و در هر دوی آن عشایر و ریشیها وزعما و ملکان و حتی شاهان بهارا ته سهیم بودند بدون شبهه و تردید معلوم میشود که بهاراته ها عموماً از دوراهۀ از راه وادی کوبها (درۀ کابل) و وادی ارغنداب و درۀ بولان به ماورای «سندهو» انتشار یافتند و چون قبیلهٔ نیرومند و مقتدری بودند هند (٣) را
(١) صفحه ١٦٦ Etude Sur la géographie du Nord-Ouest de l'Inde par: Vivien de Saint-Martin
(٢) سراسواتی رودخانه (آبدار) معنی دارد و بصورت اصطلاح میتوان آنرا رودخانهٔ بزرگ ترجمه نمود این نام را بعضی ها به اندوس (سند) هم داده اند ولی (سند) خودش بنام مخصوص خود (سندهو) بکرات تذکار یافته. «واله دوپوسن» میگوید که این اسم به رودخانهٔ اراکوزی (ولایت قندهار) هم داده شده. بعضی وید شناسان مخصوصاً (هیلبرانت) عقیده دارد که (سراسواتی) ریگ ودا غیر از (هرا ویتی) اوستا یعنی ارغنداب نمیباشد (صفحه ٢١٠ هند و اروپائی و هند و ایران - هند تا ٣٠٠ سال ق م تالیف واله دوپوسن) (٣) نام هند از روی اسم رودخانهٔ سند که سرحد طبیعی آن قطعه و آریانا است بمیان آمده رودخانه سند در سرود ویدی «سندهو Sindhu» یعنی محض رودخانه خوانده شده مثلیکه عین این کلمه (سین) هنوز در پشتو رودخانه معنی دارد، زبان (زند) یا اوستائی باقاعدهٔ عمومی که دارد (س) آنرا به (ه) تبدیل کرده وازان «هندو Hindu» ساخت. یونانی ها که نسبت به کشور همسایهٔ شرقی از اهالی مملکت ما معلومات میگرفتند از کلمهٔ «هندو» (اندیکه Indiké) یعنی (کشور هند) ساختند و این اسم بتدریج وسعت و عمومیت یافته و کل آن را در بر گرفت: (صفحه ٣٨ هند مدنیت بخش L'inde civilisatrice تالیف سیلون لوی. صفحهٔ ٢٠ ایران بارتولد ترجمه انگلیسی نریمان)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.