Page 180

٧٥ برای محافظت عسکر انگلیس الی جلال آباد وادار سازند و علاوه نمود که از کابل است در خلال شب قریب ۱۲ بجه با افسران انگلیس در عقب عسکر باقی مانده روان و از خون ریزی تا حد ممکن جلو گیری نماید سردار اکبر خان، بعد از اینکه خسرش جهت مذاکرات از خیمه خارج شده رو به طرف «جونسن» نموده گفت که وی حاضر است اینکه افسران انگلیس ذریعه غلزائی ها تلف نشوند، يك تعداد سواران خود را برای آوردن آنها ارسال و مشار الیهم را باین وسیله از مرگ قطعی نجات دهد و نه عسکر هندی را که بدوهزار نفر بالغ و حفاظت آنها را غیر ممکن وانمود میکرد مگر «جونسن» در مقابل اظهارات وزیر موصوف ابراز نظریه نموده پاسخ داد که پلان نجات دادن افسران انگلیس درین موقع جز توهین با آنها دگر مفهومی نداشته و آنها نمی خواهند در موقع تهلکه از عسکر خود جدا بلکه مصمم اند هر طوری است با آنها یکجا داخل پیکار و در فرصت لزوم یکجا از بین بروند. نا گفته نماند که توضیحات اینجانب با ساس اطلاعات يكنفر دوست من است که تا آخر با عساکر اردوی بدبخت همراه و واقعات را به چشم سر مشاهده و در قید قلم درآورده است گویا عساکر بیچاره شب را در جگدلك بامید اینکه موافقه بین افسران انگلیس و وزیر اکبر خان بعمل خواهد آمد سپری نمودند مگر فراریکه برای آنها از انداخت و حملات شبانه دشمن معلوم شد که موافقه جهت عودت بی خطر غیر ممکن بوده مجبورند سرتسلیم را به سر نوشت و تقدیر خویش فرود آورند.