Page 109

میدان تلقی و به خسارات وارده مواجه نمیگردیدند خصوصاً در روز ۲۳ نومبر هنگامیکه عبد الله خان مجروح و افغانها در اثر مشاهده احوال سرکرده خویش متذبذب و پراگنده گردیدند، چنانچه به نسبت این حادثه اهالی کابل نهایت پریشان و فامیل های خود شانرا از شهر به دهات ارسال و هر لحظه حمله انگلیس ها را بکابل انتظار می کشیدند. چون ذخائر محروقات در چونی رو بکار و از مصرف آن جلوگیری میشد لهذا عسکر هندی نهایت پریشان و از سردی هوای کابل شاکی و موجب افسردگی خاطر ایشان میگردید و اگرچه «ستوارت» برای حل قضیه نزد جرنیل «الفنستن» شتافته و اجازه توزیع محروقات را حاصل نموده ولی بازهم اقدامی بعمل نیامد. ۲۶ نومبر : امروز چندین هزار افغانها در تپه های بی بی مهرو بلند و بعداً صوب چونی فرود آمدند که همۀ آنها بدون اسلحه و محض چوب های طویل که کاردهای برنده را در آخر آن نصب نموده بودند در دست داشتند و اظهار میکردند که محاربه ختم و باین مناسبت آمده و از ما دیدن مینمایند اما گفته شود که کارد های افغانها نهایت اسلحۀ مدهش و عریض و ضخیم و از کرچ های ما بمراتب تیز تر و خطرناک تر بود و بعضی از آنها نزديك دروازۀ چاونی شده استفسار مینمودند که جنگ ختم و آیا آنها میتوانند چون سابق دران منطقه امرار حیات نمایند که البته در جواب استفسارات ایشان جمله های منفی بیان میگردید که طبعاً موجب غضب آنها میشد و ومقابل