Page 102

۹۷ رختم محار به را عا عودت بر یگیدیر «شلتون» انتظام می بردیم منهم درین اثنا جهت ترتیب اغذیه «ستوارت» به داخل چاونی شتافتم. در حصه فوقانی استحکام چاونی جمعیت غفیری در اطراف سفیر «مکناتن» و جرنیل «الفن ستون» که با هم مذاکره مینمودند حاضر گردیده بصحبت آنها گوش میدادند که در خلال مذاکرات سفیر «میکناتن» در خواست تعقیب دشمن را در جود شهر از جرنیل «الفن ستون» مینمود اما جرنیل از اینکه عملی ساختن پلان تعقیب توسعه حاصل خواهد نمود امتناع ورزید. مگر نا گفته نماند که اگر «شلتون» فقه ی خود را برای تسخیر بی بی مهرو تشویق و باقی را به چاونی امر مینمود عسکر ما بدون شك فاتح میدان محار به میگردیدوچون دشمن در عقب تپه قطعه توپچی که تحت آتش نفری ما قرار داشتند موجودلذا مقارن ساعت يك بعد از ظهر آهسته آهسته تعداد وافری از آنها بالای تپه های بی بی مهرو ظهور ونفری مارا تحت آتش باری شدیدی قرار دادند که البته موجب تلفات ما گردید تا اینکه قطعات پیاده وسوارها از بلندی ها اجباراً رانده شده توپهای خویش را از دست دادند. اگر آتش متقابله رجیمنت شش شاه شجاع نمیبود واز دیگر طرف حمله رجیمنت سوار نمبر ه زیر قیادت کپطان «واکر» که خودش در موقع پیکار مقتول شد، وقوع نمی پیوست ، بدون تردید تمام قطعات سوار و پیاده ما باثر فشار سنگین دشمن از بین میرفت لیکن مهم تر از همه واقعات که سبب نجات عسکر ما گردید، پس کشیدن دشمن ذریعه محمد عثمان خان بود که از تعقیب ما منصرف ساخته میشدند والی در صورت غیر آن نتیجه نهایت بدی