Page image — the source of record
Machine transcription
(٣٥)
پدر او محمد مومن نام داشته اگر چه درویش محمد در ابتدا به صنعت نقاشی
تعمیرات ورنگمالی منازل وغيره اشتغال میورزیده مگر بعدها به خدمت استاد
كمال الدين بهزاد در آمده و در اثر حسن تربیت وتعلیمات این نابغه فن به مصوری
ونقاشی عشق مفرطی حاصل کرده آنرا به سر حد كمال رسانید قرار يكه
میر علی شیر نوائی مینویسد (١) تقریباً تمام کارهای نگارستان بهزاد را
او میکرده است .
درویش محمد نه تنها نقاش ومصورزبر دست بود بلکه در شعر وادبیات نیز
دست رس کافی داشت جزئیات زندگانی این صنعت کار چندان معلوم نیست
ولی چیز یکه می توان اظهار نمود اینست که وی بعد از انقراض سلطنت
تیموریان هرات مسافرتی بفارس کر ده از آنجا به هندستان رفت و بدربارهمايون
پاد شاه مغلی هند تقرب و اعتماد زیاد حاصل کرد .
چون مغلهای هند مانند دیگر اسلاف و اقارب خویش (جا انشیغان چنگیز
وتيمور ) ذوق مفر طی به صنایع ظریفه و میناتور’ ونقاشی’ داشتند حتى وزرا
و منشیان ایشان نیز به تأسی از واق آنها به مصوری ونقاشی می پر داختند .
چنانچه مرزا حیدر منشی دربار همایون مصوری را دوست میداشت و به نزد
درویش محمد شاگرد شد و نظر به احترام معلمی و اعتباریکه به نزد همایون داشت
منشى مذکور اور افوق العاده احترام میکرد و در باره وی به مولفه معروف
خود تاریخ رشیدی در ضمن بیان مصوران عصر سلطان حسین بایقرا چنین
می نویسند : «مولنا درویش محمد که استاد فقیر است شاگرد مظفر شاه است .
دربار یکی قلم مثل ندارد بلکه از شاه مظفر نیز گذرانیده .... وی صورت سواری
(١) صفحه ٢٥٥ - ٢٥٦ لطا ئفنا مه فخرى .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.