Page image — the source of record
Machine transcription
(۹۲)
سلطنت سلطان حسین بایقرا نیز حیات داشت این دو بیت را از و نقل میکنند:
دی سگی را رقیب میزد چوب سگ همی خورد چوب و می نالید
گفتمش چیست بانو او را گفت بهتر از خود نمیتوانم دید
شفیعا: میرزا شفیعا ملقب به پیشوا و از خطاطان هراتست. در هنرهای زیبا و کمالات مختلفه مقام بزرگی داشت یعنی علاوه بر آنکه چندین خط مخصوصاً خط شکسته را بکمال زیبائی می نوشت از نقاشی رسامی وتذهیب کاری هم بی بهره نبود. در قرن یازده هجری میزیسته و سفری بهندوستان کرده است. بالاخره بهرات باز گشته و هشتاد و پنجسال عمر نموده است. (۱) و در سنه ۱۰۸۱ هجری فوت کرده و رهرات مدفون شده است. (۲)
شفیق: از سادات هراتست. در خوشنویسی وخطاطی شهرت زیاد داشت اقسام خطوط مخصوصاً شکسته را باندازه قشنگ و استادانه می نوشت که می توان گفت یگانه عصر بود. واله ارغستانی صاحب ریاض الشعرا می گوید: "شفیق در کاغذ حلوا که بخط جلی بر او قلم گذاشتن مشکل است در کمال شیرینی بخط شکسته خفی به نحوی می نوشت که بسحر میرسید راقم حروف كحل الجواهر خطش را به جهت ضیاء بصار بدیده حیرت کشیده است"
شفیق مرد متدین وریاضت کش بوده طبع شعر نیز داشت.
شمس الدین الهروی: از خوشنویسان و خطاطان شهیر عصر شاهرخ میرزا است. پس از اکمال تحصیلات ابتدائی وانتهائی در خوشنویسی شاگرد مولانا معروف خطاط شد، بایسنغر میرزا از اول حمایت وتقدیر زیاد می نمود وهمیشه پدر باو او مورد ملاطفت ونوازش واقع میشد. چنانچه بهمین مناسب او را اکثراً شمس الدین الهروی بایسنغری میخوانند. بسیار احتمال میرود که شمس الدین
(۱) ص ۲۴۰ پیدایش خط وخطاطان
(۲) ص ٤٠٦ تذکره نصر آبادی طبع طهران ۱۳۱۷ شمسی.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.