Page 94

صفحه « از مفان میمنه » ( ) بیا علی آقارحیم مدیر زراعت اجمال اوضاع زراعتی و صورت آبیاری ولایت میمنه قسمت اول : اوضاع زراعتی مناطق مربوطهٔ حکومتی اعلی میمنه در قسمت شمالی مملکت واقع بوده ، از طرف جنوب بکوههای تیربند ترکستان و علاقه‌داری زنگی مربوط ولایت کابل وصل و از جانب شمال به خاک شوروی منتهی میگردد که حصهٔ شمالی آنرا به اصطلاح این محیط از نقطۀ نظر زراعت « گرمسیر » وحصهٔ جنوبی آنرا «سردسیر» میگویند. همچنین از طرف غرب به مرغاب وحکومتی کلان قلعهٔ نومربوط هرات واز طرف شرق به شبرغان و سرپل مربوط ولایت مزارشریف وصل است. محیط میمنه از حیث آب وهوا معتدل و حاصلخیز و دارای تپه‌های خاکی ودشت‌ها ووندهایی است که جلگه‌های آن بحکم طبیعت علی العموم از جنوب بشمال ممتد گردیده و قسمت کلی آن دشت‌ها و تپه‌های علفچر و زمین مزروعی للمی و حصهٔ جزئی آن زمین‌های آبی است . در دشت‌های آن بموسم بهار علوفه و انواع نباتات و گلها و حبوبات و گیاههای طبی روئیده در ینموقع تمام دشت‌ها یکسره لباس سبز میپوشد و از پر جوشیدن گلها و اقسام ریاحین باغ وراغ، دشت ودمن گلستان گردیده ومشام جهانیان را معطر میدارد وهوای آنصاف و منظرهٔ قشنگی را مرتسم می سازد که دیده‌نی و تماشا کردنی است . درسالیکه اوضاع جوی خوب و باران نافع نزول و زمین رطوبت کافی حاصل میکند بتمام دشت‌های علفچر وتپه‌ها، خاشاک وعلوفه بکثرت روئیده و تا فصل زمستان دوام مینماید وجیوانات از قبیل گوسفند و اشتر و گاو، مرکب و غیره همه ازان استفاده میورزند و کفایت هم مینماید ، این دشت‌ها باستثنای کوهای سنگی و تپه‌های صعب المروریکه در دور ونزدیک خودها دارند استعداد ذاتی داشته وقابل زراعت للمی کاریست، مواضعیکه تاکنون تحت زراعت نیامده و یا آورده نشده از حیث عدم امکان للمی کاری نبوده خاص از نقطۀ نظر علفچر و مالداری است ورنه اکثر حصه‌جات بزراعت مستعد و آماده‌گی دارد و در صورت مزروعی ساختن آن‌ها گذارهٔ حیوانی بعسرت بر میخورد .