Page 168

۱۳۹ آماده جنگ باشند و خودش باضابطان از دو سوی پشته ها رفته قدوم سردار محمد اکبر خان را منتظر بود ساعتی نگذشته بود که سردار محمد اکبر خان با جمعی از خوانین افغان حاضر گردیدند . سردار با شخص وزیر و خوانین با ضابطان عسکری رو برو شدند سواران افغان یکه یکه و دودو می رسیدند بعد از ساعتی سردار قوم خود را آواز داده گفت هر کس مقابل خود را بگیرد دست وزیر مختار را بریده کشان کشان او را میبردند وزیر واویلا واغوثا فریاد میکرد و پناه وامان میخواست بعد ازان سرش را از تن جدا کرده در کوچه های کابل تشهیر کردند ومستر تروار را سر راهی بدار کشیدند و لفتنت ایری که بدست محی الدین افغان اسیر افتاده بود در روز نامچه خود سخافت عقول انگلیس ها و بزدلی منصبداران انگلیس وضعف آراء شان را می نگارد وقتیکه او را به حضور سردار محمد اکبر خان حاضر کردند سردار با دیدهای شعله انگیز خود بسوی او نگریسته گفت : - ای انگلیسها شما بودید که طمع مملکت ما را بدل خود پرورانیدیداجزای اعمال خود را به چشم سر دیدید !! کنون هم به کشتن تو ضرورت ندارم ، ترا بخشیدم و نگهبانی ترا به ملا مؤمن خان سپردم میجر پاتنجر که زمام وزارت مختاری را بعد از سرولیم مکناتن گرفته بود دوباره مراوده صلح خواهی با افغانها نمود و گفتند صلح بشرائط ذیل پذیرفته خواهد شد . ۱ :- عساکر انگلیس تمام توپ های را که دارد بما وا گذار شوند مگر شش ضرب عراده توپ که برای حفاظت خویش با خود برداشته می توانند . ۲ :- مال گرانبها و آلات متعلقه خزانه را بماسپارند . ۳ - سرکردگان انگلیس را با آل و اولاد بماسپارند . ۴ - ۱۴ لك روپیه را که وزیر مختار بما وعده داده بود آن را بپردازند .